Giuseppe Verdi
Pur ti riveggo, mia dolce Aida... Eindelijk zie ik je weer, mijn lieve Aida...
A te d'appresso l'amor mi guida. De liefde leidt mij naar je toe.
Te i riti attendono d'un altro amor. De riten van een andere liefde wachten op je.
D'Amneris sposo... De bruidegom van Amneris...
Che parli mai? Wat zeg je nu?
Te sola, Aida, te deggio amar. Jou alleen, Aida, jou alleen moet ik liefhebben.
Gli Dei m'ascoltano, tu mia sarai. De goden horen mij: jij zult de mijne zijn.
D'uno spergiuro non ti macchiar! Bezoedel je niet met een meineed!
Prode t'amai, non t'amerei spergiuro. Dapper had ik je lief; meinedig zou ik je niet beminnen.
Dell'amor mio dubiti, Aida? Twijfel je aan mijn liefde, Aida?
E come En hoe
Speri sottrarti d'Amneris ai vezzi, denk je te ontkomen aan de verleiding van Amneris,
Del Re al voler, del tuo popolo ai voti, aan de wil van de koning, aan wat je volk verlangt,
Dei Sacerdoti all'ira? aan de woede van de priesters?
Odimi, Aida. Luister naar me, Aida.
Nel fiero anelito di nuova guerra In het felle verlangen naar een nieuwe oorlog
Il suolo Etiope si ridestò; is het Ethiopische land weer ontwaakt;
I tuoi già invadono la nostra terra, de jouwen vallen ons land al binnen,
Io degli Egizi duce sarò. en ik zal de aanvoerder der Egyptenaren zijn.
Fra il suon, fra i plausi della vittoria, Te midden van het gedruis, het gejuich der zege,
Al Re mi prostro, gli svelo il cor; werp ik mij voor de Koning neer, onthul hem mijn hart;
Sarai tu il serto della mia gloria, jij zult de kroon van mijn roem zijn,
Vivrem beati d'eterno amor. en wij zullen leven, gezegend met eeuwige liefde.
Né d'Amneris paventi Vrees je de wraakzucht van Amneris
Il vindice furor? La sua vendetta dan niet? Haar wraak
Come folgor tremenda, zal als een vreselijke bliksem
Cadrà su me, sul padre mio, su tutti. neerslaan op mij, op mijn vader, op ons allemaal.
Io vi difendo. Ik bescherm jullie.
Invan, tu nol potresti. Tevergeefs, dat zou je niet kunnen.
Pur... se tu ami... ancor s'apre una via En toch... als je liefhebt... is er nog een weg
Di scampo a noi... waarlangs wij kunnen ontsnappen...
Quale? Welke?
Fuggir... Vluchten...
Fuggire! Vluchten!
Fuggiam gli ardori inospiti Laat ons de onherbergzame hitte ontvluchten
Di queste lande ignude; van deze kale vlakten;
Una novella patria een nieuw vaderland
Al nostro amor si schiude. ontsluit zich voor onze liefde.
Là... tra foreste vergini Daar... tussen ongerepte wouden
Di fiori profumate, geurend van bloemen,
In estasi beate in zalige vervoering
La terra scorderem. zullen wij de wereld vergeten.
Sovra una terra estrania Naar een vreemd land
Teco fuggir dovrei! zou ik met je moeten vluchten!
Abbandonar la patria, Het vaderland verlaten,
L'are dei nostri Dei! de altaren van onze goden!
Il suol dov'io raccolsi De grond waar ik plukte
Di gloria i primi allori, de eerste lauweren der roem,
Il ciel dei nostri amori de hemel van onze liefde,
Come scordar potrem? hoe zouden wij dat ooit kunnen vergeten?
Sotto il mio ciel, più libero Onder mijn hemel zal ons de liefde
L'amor ne fia concesso; vrijer worden geschonken;
Ivi nel tempio istesso daar zullen wij in dezelfde tempel
Gli stessi Numi avrem. dezelfde goden vereren.
Fuggiam, fuggiam... Laat ons vluchten, laat ons vluchten...
Il ciel dei nostri amori De hemel van onze liefde,
Come scordar potrem? hoe zouden wij dat ooit kunnen vergeten?
Tu non m'ami... Va! Je houdt niet van mij... Ga!
Non t'amo! Ik hou niet van jou!
Va! Ga!
Mortal giammai né Dio Nooit heeft sterveling noch god
Arse d'amor al par del mio possente. gebrand van liefde zo machtig als de mijne.
Va... va... t'attende all'ara Ga... ga... aan het altaar wacht
Amneris... Amneris op je...
No! Giammai! Nee! Nooit!
Giammai, dicesti? Nooit, zei je?
Allor piombi la scure Laat dan de bijl neerstorten
Su me, sul padre mio... op mij, op mijn vader...
Ah no! Fuggiamo! Ach nee! Laat ons vluchten!
Sì, fuggiam da queste mura, Ja, laat ons vluchten weg van deze muren,
Al deserto insiem fuggiamo; laat ons samen de woestijn in vluchten;
Qui sol regna la sventura, hier heerst slechts onheil,
Là si schiude un ciel d'amor, daar ontsluit zich een hemel van liefde,
I deserti interminati de eindeloze woestijnen
A noi talamo saranno, zullen ons huwelijksbed zijn,
Su noi gli astri brilleranno boven ons zullen de sterren stralen
Di più limpido fulgor. met een helderder glans.
Nella terra avventurata In het gezegende land
De' miei padri, il ciel ne attende; van mijn vaderen wacht de hemel ons;
Ivi l'aura è imbalsamata, daar is de lucht balsemend,
Ivi il suolo è aromi e fior. daar is de bodem geur en bloemen.
Fresche valli e verdi prati Frisse valleien en groene weiden
A noi talamo saranno, zullen ons huwelijksbed zijn,
Su noi gli astri brilleranno boven ons zullen de sterren stralen
Di più limpido fulgor. met een helderder glans.
Vieni meco, insiem fuggiamo Kom met mij mee, laat ons samen ontvluchten
Vieni meco, insiem fuggiamo Kom met mij mee, laat ons samen ontvluchten
Questa terra di dolore. dit land van smart.
Questa terra di dolore. dit land van smart.
Vieni meco, t'amo, t'amo! Kom met mij mee, ik hou van je, ik hou van je!
Vieni meco, t'amo, t'amo! Kom met mij mee, ik hou van je, ik hou van je!
A noi duce fia l'amor. De liefde zal onze gids zijn.
A noi duce fia l'amor. De liefde zal onze gids zijn.