Giuseppe Verdi
Ciel! mio padre! Hemel! Mijn vader!
M'adduce, Aida. Nulla sfugge al mio bij jou, Aida. Niets ontgaat mijn
sguardo. D'amor ti struggi blik. Je kwijnt weg van liefde
Per Radamès... ei t'ama... qui lo attendi. voor Radamès... hij houdt van je... je wacht hier op hem.
Dei Faraon la figlia è tua rivale... De dochter van de farao's is je rivale...
Razza infame, aborrita e a noi fatale! een schandelijk ras, gehaat en noodlottig voor ons!
E in suo potere io sto! Io, d'Amonasro En ik ben in haar macht! Ik, Amonasro's
Figlia! dochter!
In poter di lei! No!... se lo brami In haar macht! Nee!... Als je het wilt,
La possente rival tu vincerai, zul jij je machtige rivale verslaan,
E patria, e trono, e amor, tutto tu avrai. en vaderland, troon en liefde: alles zul je hebben.
Rivedrai le foreste imbalsamate, Je zult de balsemende wouden weerzien,
Le fresche valli, i nostri templi d'or. de frisse valleien, onze gouden tempels.
Rivedrò le foreste imbalsamate, Ik zal de balsemende wouden weerzien,
Le fresche valli, i nostri templi d'or. de frisse valleien, onze gouden tempels.
Sposa felice a lui che amasti tanto, Een gelukkige bruid voor hem die je zo liefhad,
Tripudii immensi ivi potrai gioir. daar zul je in onmetelijke vreugden kunnen zwelgen.
Un giorno solo di sì dolce incanto, Eén enkele dag van zulk zoet betoverend geluk,
Un'ora, un'ora di tal gioia, e poi morir! één uur, één uur van zulk een vreugde, en dan sterven!
Pur rammenti che a noi l'egizio immite, Toch herinner je je hoe de meedogenloze Egyptenaar
Le case, i templi, e l'are profanò, onze huizen, tempels en altaren ontwijdde,
Trasse in ceppi le vergini rapite; de geroofde maagden in ketenen wegsleepte;
Madri, vecchi, fanciulli ei trucidò. moeders, grijsaards, kinderen heeft hij afgeslacht.
Ah! ben rammento quegl'infausti giorni! Ach! Goed herinner ik mij die rampzalige dagen!
Rammento i lutti che il mio cor soffrì. Ik herinner mij de smarten die mijn hart heeft geleden.
Deh! fate, o Numi, che per noi ritorni Ach, geef, o goden, dat voor ons terugkeert
L'alba invocata de' sereni dì. de zo verlangde dageraad van vredige dagen.
Rammenta... Denk eraan...
Non fia che tardi. In armi ora si desta Het duurt niet lang meer. Ons volk grijpt nu
Il popol nostro, tutto è pronto già. naar de wapens, alles staat al klaar.
Vittoria avrem... Solo a saper mi resta. We zullen winnen... Ik moet alleen nog weten
Qual sentier il nemico seguirà. welke weg de vijand zal nemen.
Chi scoprirlo potria? Chi mai? Wie zou dat kunnen ontdekken? Wie dan?
Tu stessa! Jij zelf!
Io! Ik!
Radamès so che qui attendi... Ei t'ama... Ik weet dat je hier op Radamès wacht... Hij houdt van je...
Ei conduce gli Egizi... Intendi?... Hij voert de Egyptenaren aan... Begrijp je?
Orrore! Afschuwelijk!
Che mi consigli tu? No! no! giammai! Wat raad je me aan? Nee! Nee! Nooit!
Su, dunque! sorgete, Op dan! Sta op,
Egizie coorti! jullie Egyptische cohorten!
Col fuoco struggete Verwoest met vuur
Le nostre città. onze steden.
Spargete il terrore. Verspreid de verschrikking.
Le stragi, la morte... Slachting, dood...
Al vostro furore Aan jullie razernij
Più freno non v'ha. is geen teugel meer.
Ah padre! padre!... Ach, vader! Vader!...
Mia figlia Mijn dochter
Ti chiami! noem je jezelf!
Pietà! Pietà! Pietà! Genade! Genade! Genade!
Flutti di sangue scorrono Stromen bloed vloeien
Sulle città dei vinti. over de steden der overwonnenen.
Vedi? Dai negri vortici Zie je? Uit de zwarte draaikolken
Si levano gli estinti. verrijzen de doden.
Ti addìtan essi e gridano: Zij wijzen je aan en roepen:
Per te la patria muor! Door jou sterft het vaderland!
Pietà! Pietà, padre, pietà! Genade! Genade, vader, genade!
Una larva orribile Een afschuwelijke schim
Fra l'ombre a noi s'affaccia. doemt uit de schaduwen voor ons op.
Trema! le scarne braccia... Beef! Haar magere armen...
Ah! Ach!
Sul capo tuo levò... hief zij boven je hoofd...
Padre! Vader!
Tua madre ell'è... Het is je moeder...
Ah! Ach!
... ravvisala... ...herken haar...
No! Nee!
Ti maledice... Zij vervloekt je...
Ah no! ah no! Ach nee! Ach nee!
Padre, pietà! pietà! Vader, genade! Genade!
Non sei mia figlia! Je bent mijn dochter niet!
Dei Faraoni tu sei la schiava! Je bent de slavin der Farao's!
Ah! Pietà, pietà! pietà! Ach! Genade, genade! Genade!
Padre, a costoro schiava non sono... Vader, voor dezen ben ik geen slavin...
Non maledirmi... non imprecarmi; Vervloek mij niet... verwens mij niet;
Ancor tua figlia potrai chiamarmi, je zult mij weer je dochter kunnen noemen,
Della mia patria degna sarò. mijn vaderland waardig zal ik zijn.
Pensa che un popolo, vinto, straziato, Bedenk hoe een volk, verslagen, verscheurd,
Per te soltanto risorger può... alleen door jou weer kan opstaan...
O patria! o patria, quanto mi costi! O vaderland! O vaderland, wat kost je mij veel!
Coraggio! ei giunge... là tutto udrò. Moed! Hij komt... Van daar af hoor ik alles.