Francesco Cilea
testimon d'un'adultera fiamma, ei vedrà getuige van een overspelige vlam, zal hij zien
in cospetto del padre tremar mia viltà, mijn lafheid beven ten overstaan van zijn vader,
e gonfiarsi il mio petto de' vani sospir, en mijn borst zwellen van ijdele zuchten,
e tra lacrime irrise il mio ciglio languir!" en mijn ogen wegkwijnen onder bespotte tranen!
Credi tu che, curante di Tèseo la fama, Geloof jij dat hij, bezorgd om de roem van Theseus,
disvelargli non osi l'orrendo mio drama? hij niet zou durven hem mijn afschuwelijke drama te onthullen?
Che mentire ei mi lasci al parente ed al re? Dat hij mij zou laten liegen tegen verwant en koning?
E raffreni l'immenso ribrezzo per me?" En dat hij zijn immense walging voor mij zou bedwingen?
"Egli invan tacerebbe! So il turpe mio inganno, Tevergeefs zou hij zwijgen! Ik ken mijn eigen schandelijk bedrog,
o Enon, né compormi potrei, come fanno... O Oenone, en ik zou mij niet kunnen beheersen, zoals zij doen
le audacissime impure, cui gioia è tradir, die hoogst brutale, onreine vrouwen, wier vreugde het verraden is,
una fronte di gel, che mai debba arrossir!" een voorhoofd van ijs dat nooit zou blozen!
Brava!... Bravo!...
Brava! Sublime! Bravo! Subliem!
O sconsigliata, che mai facesti? O onbezonnen vrouw, wat heb je gedaan?
(Son vendicata!) (Ik ben gewroken!)
(Un tale insulto! Lo sconterà!...) (Zo'n belediging! Dat zal ze bezuren!...)
Restate!!!... Blijf!!!...