Francesco Cilea
Figliuola! Perché così stravolta? Kindje! Waarom ben je zo ontdaan?
Non chiusi ciglio... Ik heb geen oog dichtgedaan...
Ancora? Alweer?
Sempre! Altijd!
Che cosa stolta! Wat een dwaasheid!
Fosse pur?... Al was het zo?...
Ma il teatro? Maar het theater?
Non ci penso... Ik denk er niet aan...
E la fama? En de roem?
Miraggio! Een luchtspiegeling!
E la carriera? En je loopbaan?
Disinganno! Ontgoocheling!
E chi t'ama? En wie houdt van je?
Dov'è? Waar is die persoon dan?
Io stesso... Ik zelf...
Voi! U!
Sì... come un padre, almeno... Ja... als een vader, tenminste...
Ah! no... non posso! Ach! Nee... dat kan ik niet!
Infranta ogni corda ho nel seno... Elke snaar in mijn boezem is gebroken...
La fronte m'arde... Immobile è il mio pensiero... Mijn voorhoofd gloeit... mijn denken staat stil...
Più non ricordo... tranne... Ik herinner me niets meer... behalve...
Che mai?... Spiegati, orsù!... Wat dan toch?... Zeg op, vooruit!...
Quella sera!... La mia rivincita!... Die avond!... Mijn revanche!...
Quale temerità! Wat een roekeloosheid!
Non la vedesti forse, di collera fremente, Zag je haar niet, misschien, trillend van woede,
mordersi a sangue... ansare, tremare, illividir, zich bijtend tot bloedens toe... hijgend, bevend, doodsbleek wordend,
quando gridai: toen ik uitriep:
la fronte che mai debba arrossir? het voorhoofd dat nooit mag blozen?
Ma no... vaneggio! La cortigiana rubò l'amor mio... Maar nee... ik raaskal! De courtisane heeft mijn liefde gestolen...
Che m'oda ancor!... Laat ze me nog eens horen!...
Dove vai?... Waar ga je heen?...
A colpirla! Om haar te slaan!
E poi? En dan?
Che importa? Wat maakt het uit?
Vuoi perderti?... Eh, via!... Wil je jezelf te gronde richten?... Ach, kom nou!...
Di gelosia dovrò languir?... Meglio morir!... Moet ik wegkwijnen van jaloezie?... Liever sterven!...