Francesco Cilea
È lui! Già sale... Hij is het! Hij komt al naar boven...
Io volo... Ik vlieg naar hem toe...
Maurizio! Maurizio!
Signore!... Heer!...
Che mai qui vi sprona? Wat drijft je hier in vredesnaam heen?
Perdona!... perdona l'oblìo d'un istante... Vergeef me!... vergeef de vergetelheid van een ogenblik...
Tal d'ogni incostante l'accento trasvola!... Zo vervliegen de woorden van iedere wispelturige man!...
Credetti una fola... Confesso l'errore... Ik geloofde een verzinsel... Ik beken mijn dwaling...
Più nobile amore altrove vi chiama... Een edeler liefde roept u elders...
Te sola il cor brama... implora te sola... Mijn hart verlangt enkel naar jou... smeekt enkel om jou...
È vana parola, che invano risuona!... Het is een ijdel woord, dat tevergeefs weerklinkt!...
Perdona!... perdona, tu mia salvatrice... Vergeef me!... vergeef me, jij mijn redster...
Partite!... Felice vivete lontan... Ga weg!... Leef gelukkig, ver van hier...
Io prego l'angelo mio... Ik bid tot mijn engel...
Ah, s'io potessi credervi ancora! Ach, kon ik je nog maar geloven!
Cor di soldato menzogna ignora... Een soldatenhart kent geen leugen...
Ma quella donna? Maar die vrouw?
Io la disprezzo!... Ik veracht haar!...
Delle sue frodi conosco il prezzo... Ik ken de waarde van haar bedrog...
Troppo tardaste! Je kwam te laat!
No, non fu invano... Nee, het was niet tevergeefs...
Se liberato m'ha la tua mano, Als jouw hand mij heeft bevrijd,
or questa mia t'offro di sposo... dan bied ik je nu deze hand van mij als echtgenoot...
Cielo!... Che dite? Hemel!... Wat zeg je?
Il glorioso mio nome accetti? Aanvaard je mijn roemrijke naam?
Serbato a un trono egli è... Hij is voor een troon bestemd...
Mi basta il tuo perdono... Jouw vergiffenis is mij genoeg...
No, la mia fronte, che pensier non muta, Nee, mijn voorhoofd, dat van gedachte niet verandert,
regale insegna non sapria portar: zou geen koninklijk kenteken kunnen dragen:
la mia corona è sol d'erbe intessuta, mijn kroon is slechts uit kruiden gevlochten,
ed è un palco il mio trono e un falso altar... en een toneel is mijn troon, en een vals altaar...
No, più nobile sei delle regine, Nee, jij bent edeler dan de koninginnen,
tu signora dei sensi e dei pensier: jij, meesteres van de zinnen en de gedachten:
la mia gloria sen va tra le ruine, mijn glorie vergaat tussen de puinen,
mite al mondo e soave è il tuo poter... zacht voor de wereld en zoet is jouw macht...
Il nostro amor sfida la sorte, Onze liefde tart het lot,
Il nostro amor sfida la sorte, Onze liefde tart het lot,
fuga la morte nel sogno d'or... het verjaagt de dood in een gulden droom...
Deh, vien sul cor... Kom toch, aan mijn hart...
Che? Tu tremi... trascolori... Wat? Je beeft... verbleekt...
È la gioia... no... quei fiori... Het is de vreugde... nee... die bloemen...
Quali? Welke?
I fior che ti donai... e rinviasti... De bloemen die ik je gaf... en die je terugzond...
Io? no, mai... Vo' vederli... Ik? Nee, nooit... Laat me ze zien...
Erano là... Ze waren daar...
Poi nel foco... o crudeltà!... Toen in het vuur... o wreedheid!...
li gettai... Nei dolci fior wierp ik ze... In die lieflijke bloemen
mi parea morto il tuo amor... leek jouw liefde mij gestorven...
Ma tu soffri amor mio? Maar lijd je, mijn lief?
Non più... Niet meer...
Perché così mi fissi? Waarom staar je me zo aan?
Ove, dunque, son io?... Che dicevi?... Che dissi?... Waar ben ik dan?... Wat zei je?... Wat zei ik?...
E chi sei tu? En wie ben jij?
Maurizio, lo sposo tuo diletto... Maurizio, je geliefde bruidegom...
Menzogna! Leugen!
Non lo vedi?... È laggiù, nel palchetto... Zie je hem niet?... Hij is daarginds, in de loge...
Quanta gente! Che ressa!... Tutta la Corte è là... Wat een menigte! Wat een gedrang!... Heel het hof is daar...
Io non vedo che lui... Ik zie niemand dan hem...
Adriana, pietà! Adriana, heb medelijden!
La vostra signora soffre... Orsù correte... Uw meesteres lijdt... Kom, ren...
presto! un farmaco... snel! een medicijn...
È lei! Zij is het!
Adriana, amor mio! Adriana, mijn lief!
Quale amore?... Costei me lo ruba... Welke liefde?... Die vrouw rooft hem van mij...
Sorridono... Ze glimlachen...
Maurizio mio... Maurizio mio! Mijn Maurizio... mijn Maurizio!
Tu sei fra le sue braccia... Guardami bene... Je bent in zijn armen... Kijk me goed aan...
ravvisami, Adriana! Adriana! herken me, Adriana! Adriana!
Va via! Ga weg!
Maurizio mio! Mijn Maurizio!
Soccorso! soccorso! Hulp! hulp!
Dio! God!
Venite... Kom...
Adriana? Adriana?
Ella sviene... Ze valt flauw...
Respira... Ze ademt...
Io tremo! Ik beef!
Confido ancor... Ma come avvenne? Ik hoop nog... Maar hoe is het gebeurd?
Fiutò dei fior... Ze rook aan de bloemen...
I fior?... Qual dubbio! De bloemen?... Welke verdenking!
Parla!... Spreek!...
Un velen... Quella rival?... Een gif... Die rivale van haar?...
(Fiero balen!) (Een vreselijke flits!)
Ella muor! Ze sterft!
Vela gli occhi... Adriana! Oh, amor! Haar ogen verduisteren... Adriana! O, mijn lief!
Figlia! Figlia! Kind! Kind!
Guarda, sorridi, deh parla! Kijk, glimlach, spreek toch!
Salvatemi! salvatemi!... Morir non voglio!... Red me! red me!... Ik wil niet sterven!...
Ei m'ama!... Ei m'ama! Ei m'ama! Hij houdt van mij!... Hij houdt van mij! Hij houdt van mij!
E sua sposa oggi mi chiama... En vandaag noemt hij mij zijn bruid...
Ah! Io t'amo, io t'amo! Ach! Ik hou van je, ik hou van je!
Perché morire?... Vivere... del suo amor... Waarom sterven?... Leven... van zijn liefde...
Dà tregua al tuo dolor! Geef je verdriet wat rust!
No, qua dentro è la morte!... Nee, hierbinnen is de dood!...
m'addenta un serpe il cor... Ah!... Ah! een slang bijt in mijn hart... Ah!... Ah!
Scostatevi, profani!... Melpòmene son io! Wijk terug, profanen!... Melpomene ben ik!
Ecco la Luce, Zie het Licht,
che mi seduce, dat mij verleidt,
che mi sublima, dat mij verheft,
ultima e prima laatste en eerste
luce d'amor... licht van liefde...
Sciolta dal duolo Verlost van het leed
io volo, io volo vlieg ik, vlieg ik
come una bianca als een witte
colomba stanca, vermoeide duif,
al suo chiaror... naar haar glans toe...
Adriana! Adriana!
Adriana! Adriana!
Morta! Dood!
Morta! morta! Dood! dood!