Benjamin Britten
I thank thee, Moon, ik dank je, maan,
for shining now so bright; omdat je nu zo helder schijnt;
but stay, O spite! maar wacht, wat een ellende!
But mark, poor knight, Maar kijk, arme ridder,
what dreadful dole is here? wat een vreselijk verdriet ligt hier?
Eyes, do you see? Ogen, zien jullie dit?
How can it be! Hoe kan dit waar zijn!
dainty duck! O dear! lief eendje! O hemel!
Thy mantle good, Je goede mantel,
what, stain'd with blood! wat, met bloed bevlekt!
Approach, ye Furies fell! Kom nader, wrede wraakgodinnen!
Fates, come, come, Schikgodinnen, kom, kom,
cut thread and thrum; snijd schering en inslag door;
quail, crush, conclude, and quell! verzwak, verpletter, voltooi en vel!
Beshrew my heart, Vervloekt zij mijn hart,
but I pity the man. maar ik heb medelijden met hem.
wherefore, Nature, waarom, Natuur,
didst thou lions frame? heb je leeuwen geschapen?
Since lion vile hath here Nu een gemene leeuw hier
deflower'd my dear which is: mijn lief onteerd heeft, die is:
no, no, which was the fairest dame nee, nee, die de mooiste vrouw was
that lived, that loved, that liked, die leefde, liefhad en geliefd was,
that look'd with cheer. die vrolijk keek.
Come, tears, confound; Tranen, stort neer;
out, sword, and wound Kom tevoorschijn, zwaard, en verwond
the pap of Pyramus; de borst van Pyramus;
thus die I, thus, thus, thus. zo sterf ik, zo, zo, zo.
Now am I dead, Nu ben ik dood,
now am I fled; nu ben ik heengegaan;
my soul is in the sky: mijn ziel is in de hemel:
tongue, lose thy light; tong, verlies je licht;
Moon take thy flight: maan, vlieg weg:
Now die, die, die, die, die. Nu sterf, sterf, sterf, sterf, sterf.