Franz Schubert
Seine kalten Flocken saugen zijn koude vlokken drinken
Durstig ein das heiße Weh. dorstig het hete leed in.
Wenn die Gräser sprossen wollen, Wanneer het gras wil uitlopen,
Weht daher ein lauer Wind, komt er een lauwe wind aanwaaien,
Und das Eis zerspringt in Schollen, en het ijs barst in schotsen uiteen,
Und der weiche Schnee zerrinnt. en de zachte sneeuw smelt weg.
Schnee, du weißt von meinem Sehnen: Sneeuw, jij weet van mijn verlangen:
Sag, wohin doch geht dein Lauf? zeg, waarheen voert toch jouw loop?
Folge nach nur meinen Thränen, Volg slechts mijn tranen na,
Nimmt dich bald das Bächlein auf. dan neemt de beek je weldra op.
Wirst mit ihm die Stadt durchziehen, Je trekt met haar door de stad,
Muntre Straßen ein und aus: drukke straten in en uit:
Fühlst du meine Thränen glühen, waar je mijn tranen voelt gloeien,
Da ist meiner Liebsten Haus. daar is het huis van mijn liefste.