Franz Schubert
Wie still bist du geworden, hoe stil ben je geworden,
Giebst keinen Scheidegruß. je geeft geen afscheidsgroet.
Mit harter, starrer Rinde Met een harde, starre korst
Hast du dich überdeckt, heb je je toegedekt,
Liegst kalt und unbeweglich je ligt koud en onbeweeglijk
Im Sande ausgestreckt. uitgestrekt in het zand.
In deine Decke grab' ich In je dek kerf ik
Mit einem spitzen Stein met een scherpe steen
Den Namen meiner Liebsten de naam van mijn liefste
Und Stund' und Tag hinein: en uur en dag erin:
Den Tag des ersten Grußes, de dag van de eerste groet,
Den Tag, an dem ich ging, de dag waarop ik ging,
Um Nam' und Zahlen windet om naam en cijfers windt
Sich ein zerbrochner Ring. zich een gebroken ring.
Mein Herz, in diesem Bache Mijn hart, in deze beek,
Erkennst du nun dein Bild? herken je nu je beeld?
Ob's unter seiner Rinde Of het onder zijn korst
Wohl auch so reißend schwillt? wellicht ook zo wild zwelt?