Puccini
Ah, solleva quel velo! Ah, licht die sluier op!
Guarda, crudele, Kijk, wrede,
quel purissimo sangue che fu sparso per te! dat allerzuiverste bloed dat voor jou vergoten werd!
Che mai osi, straniero! Cosa umana non sono! Wat waag je, vreemdeling! Ik ben geen menselijk wezen!
Son la figlia del Cielo libera e pura. Ik ben de dochter van de Hemel, vrij en zuiver.
Tu stringi il mio freddo velo ma l'anima è lassù! Je grijpt mijn koude sluier, maar mijn ziel is daarboven!
La tua anima è in alto, ma il tuo corpo è vicino! Je ziel is in de hoogte, maar je lichaam is dichtbij!
Con le mani brucianti stringerò Met brandende handen zal ik grijpen
i lembi d'oro del tuo manto stellato. de gouden zomen van je met sterren bezaaide mantel.
La mia bocca fremente premerò su di te… Mijn bevende mond zal ik op je drukken...
Non profanarmi! Ontheilig me niet!
Ah, sentirti viva! Ah, jou levend te voelen!
Indietro! Terug!
Il gelo tuo è menzogna! Je ijs is een leugen!
No, mai nessun m'avrà! Nee, niemand zal me ooit hebben!
Ti voglio mia! Ik wil je de mijne!
Dell'ava lo strazio non si rinnoverà! Ah, no! De marteling van mijn voormoeder zal zich niet herhalen! Ah, nee!
Ti voglio mia! Ik wil je de mijne!
Non mi toccar, straniero! È un sacrilegio! Raak me niet aan, vreemdeling! Het is een heiligschennis!
No, il bacio tuo mi dà l'eternità! Nee, jouw kus schenkt me de eeuwigheid!
Sacrilegio! Heiligschennis!
Che è mai di me? Perduta! Wat wordt er van mij? Verloren!
Mio fiore! Oh, mio fiore mattutino! Mijn bloem! O, mijn ochtendbloem!
Mio fiore, ti respiro! Mijn bloem, ik adem je in!
I seni tuoi di giglio, Je borsten van lelie,
ah, treman sul mio petto! ah, ze beven op mijn borst!
Già ti sento mancare di dolcezza, Al voel ik je bezwijken van zoetheid,
tutta bianca nel tuo manto d'argento... geheel wit in je mantel van zilver...
Come vincesti? Hoe heb je gewonnen?
Piangi? Je huilt?
È l'alba! Turandot tramonta! Het is dageraad! Turandot gaat onder!