Puccini
straniero, quando sei giunto, vreemdeling, toen je kwam,
con angoscia ho sentito voelde ik met angst
il brivido fatale de noodlottige huivering
di questo mal supremo. van dit hoogste leed.
Quanti ho visto morire per me! Hoevelen heb ik om mij zien sterven!
E li ho spregiati; ma ho temuto te! En ik heb hen veracht; maar jou heb ik gevreesd!
C'era negli occhi tuoi In jouw ogen was er
la luce degli eroi. het licht van helden.
C'era negli occhi tuoi In jouw ogen was er
la superba certezza… die trotse zekerheid…
E t'ho odiato per quella… En daarom heb ik je gehaat…
E per quella t'ho amato, en daarom heb ik je liefgehad,
tormentata e divisa fra due terrori uguali: gekweld en verscheurd tussen twee gelijke angsten:
vincerti o esser vinta… jou overwinnen of overwonnen worden…
E vinta son… Ah! Vinta, En overwonnen ben ik… Ach! Overwonnen,
più che dall'alta prova, meer dan door de hoge beproeving,
da questa febbre che mi vien da te! dan door deze koorts die mij van jou komt!