Edward Elgar
I know it now. Nu weet ik het.
Not by the token of this falt'ring breath, Niet aan het teken van deze haperende adem,
This chill at heart, this dampness on my brow,— deze kilte om het hart, dit klamme zweet op mijn voorhoofd—
(Jesu, have mercy! Mary, pray for me!) (Jezus, heb erbarmen! Maria, bid voor mij!)
'Tis this new feeling, never felt before Het is dit nieuwe gevoel, nooit eerder gevoeld
(Be with me, Lord, in my extremity!) (Wees bij mij, Heer, in mijn uiterste nood!)
That I am going, that I am no more. dat ik heenga, dat ik niet meer ben.
'Tis this strange innermost abandonment, Het is deze vreemde, diepste verlatenheid,
(Lover of souls! great God! I look to Thee,) (Minnaar van zielen! Grote God! Ik zie op naar U,)
This emptying out of each constituent Dit wegvloeien van elk bestanddeel
And natural force, by which I come to be. en natuurlijke kracht waardoor ik besta.
Pray for me, O my friends; a visitant Bid voor mij, o mijn vrienden; een bezoeker
Is knocking his dire summons at my door, klopt zijn grimmige oproep aan mijn deur,
The like of whom, to scare me and to daunt, Iemand als hij, om mij angst aan te jagen en te ontmoedigen,
Has never, never come to me before; is nooit, nooit eerder tot mij gekomen;
So pray, pray for me, my friends, who have not strength to pray. Bid dus, bid voor mij, mijn vrienden, want de kracht om te bidden ontbreekt.