Gioachino Rossini
Un raccapriccio... un fremito... un orrendo Een huivering... een siddering... een vreselijk
presagio... che m'agghiaccia. Io non saprei voorgevoel... dat mij verkilt. Ik zou niet weten
perché... ma piango. waarom... maar ik huil.
Al grande istante or sei. Je staat nu voor het grote ogenblik.
Snuda quel ferro. Ardire, Trek dat zwaard. Moed,
non pensar che a ferire. denk alleen aan toeslaan.
Ma chi ferir degg'io? Maar wie moet ik treffen?
La vittima dov'è? Waar is het slachtoffer?
La guida un Dio. Een god leidt het.
Tremendo arcano!... Ah! il solo Assur! Vreselijk raadsel!... Ach, dat kan alleen Assur zijn!
Oh padre... Sì, a piè della tua tomba O vader... Ja, aan de voet van jouw graf
a te lo immolerò. zal ik hem aan jou offeren.
Fra questi orrori, Te midden van deze verschrikkingen,
furie, che m'agitate, Furiën, die mij opjagen,
reggete i passi miei, l'acciar guidate. stuur mijn schreden, leid mijn zwaard.
Orgoglioso rival, a mie vendette Hoogmoedige rivaal, aan mijn wraak
t'abbandona la sorte; levert het lot je uit;
qui troverai la morte... hier zul je de dood vinden...
e la tomba. en het graf.