Arthur Sullivan
He ruthlessly employed er meedogenloos aan
In persecuting witches. om heksen te vervolgen.
With fear he'd make them quake — Hij liet ze beven van angst,
He'd duck them in his lake — hij dompelde ze onder in zijn meer,
He'd break their bones hij brak hun botten
With sticks and stones, met stokken en stenen,
And burn them at the stake! en verbrandde ze op de brandstapel!
This sport he much enjoyed, Dit vermaak beviel hem zeer,
Did Rupert Murgatroyd — deze Rupert Murgatroyd;
No sense of shame geen greintje schaamte
Or pity came of medelijden kwam ooit
To Rupert Murgatroyd! bij Rupert Murgatroyd op!
Once, on the village green, Eens, op het dorpsplein,
A palsied hag he roasted, verbrandde hij een zwakke oude heks,
And what took place, I ween, en wat er toen gebeurde, naar ik meen,
Shook his composure boasted; verstoorde de kalmte waar hij zo over had opgeschept;
For, as the torture grim want toen de wrede marteling
Seized on each withered limb, elk verschrompeld lid greep,
The writhing dame schreeuwde de vrouw, kronkelend van pijn,
'Mid fire and flame te midden van vuur en vlammen
Yelled forth this curse on him: deze vloek over hem uit:
"Each lord of Ruddigore, "Elke heer van Ruddigore,
Despite his best endeavour, hoe hard hij ook zijn best doet,
Shall do one crime, or more, zal een misdaad of meer begaan,
Once, every day, for ever! eens, elke dag, voor altijd!
This doom he can't defy, Aan dit lot kan hij niet ontkomen,
However he may try, hoe hij ook zijn best doet,
For should he stay want als hij zijn hand
His hand, that day zou inhouden, dan zal hij die dag
In torture he shall die!" sterven in doodsangst!"
The prophecy came true: De voorspelling kwam uit:
Each heir who held the title elke erfgenaam die de titel droeg
Had, every day, to do moest, elke dag,
Some crime of import vital; een misdaad van wezenlijk belang begaan;
Until, with guilt o'erplied, totdat hij, overladen met schuld,
"I'll Sin no more!" he cried, "Ik zondig niet meer!" uitriep,
And on the day en op de dag
He said that say, dat hij die woorden sprak,
In agony he died! stierf hij in doodsangst!
And thus, with sinning cloyed, En zo, het zondigen moe,
Has died each Murgatroyd, is elke Murgatroyd gestorven,
And so shall fall, en zo zal vallen,
Both one and all, de een na de ander,
Each coming Murgatroyd! elke Murgatroyd die nog komt!