Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Прочь слезы, муки и сомненья! Ты мой опять и я твоя! Weg met tranen, kwellingen en twijfels! Je bent weer van mij en ik van jou!
Да, здесь я, милая моя! Ja, hier ben ik, mijn liefste!
О, да, миновали страданья, я снова с тобою, мой друг! O ja, het lijden is voorbij, ik ben weer bij jou, mijn lief!
Я снова с тобою, мой друг! Ik ben weer bij jou, mijn lief!
Настало блаженство свиданья. De zaligheid van het weerzien is gekomen.
Настало блаженство свиданья. De zaligheid van het weerzien is gekomen.
Конец наших тягостных мук. Een eind aan onze zware kwellingen.
Конец наших тягостных мук. Een eind aan onze zware kwellingen.
О, да, миновали страданья, я снова с тобою!.. O ja, het lijden is voorbij, ik ben weer bij jou!..
То были тяжелые грезы, обман сновиденья пустой! Het waren zware droombeelden, een leeg, bedrieglijk visioen!
Обман сновиденья пустой! Een leeg, bedrieglijk visioen!
Забыты стенанья и слезы! Het kreunen en de tranen zijn vergeten!
Забыты стенанья и слезы! Het kreunen en de tranen zijn vergeten!
Я снова с тобою! Да, я снова с тобой! Миновали наши муки, страданья, Ik ben weer bij jou! Ja, ik ben weer bij jou! Onze kwellingen, ons lijden zijn voorbij,
Час свиданья блаженный настал, о, мой ангел, я снова с тобой. Het zalige uur van het weerzien is gekomen, o, mijn engel, ik ben weer bij jou.
Я снова, снова с тобой. О, мой милый, желанный, Ik ben weer, weer bij jou. O, mijn lieveling, mijn vurig verlangde,
Миновали наши навеки страданья, кончены муки, мой милый, желанный, я снова с тобой. Ons lijden is voor altijd voorbij, de kwellingen zijn ten einde, mijn lieveling, mijn vurig verlangde, ik ben weer bij jou.
Но, милая, нельзя нам медлить, часы бегут... Готова ль ты? Бежим! Maar, liefste, we mogen niet talmen, de uren vliegen... Ben je klaar? Laten we vluchten!
Куда бежать? С тобой хоть на край света! Waarheen vluchten? Met jou desnoods naar het einde van de wereld!
Куда бежать? Куда? В игорный дом! Waarheen vluchten? Waarheen? Naar het speelhuis!
О, боже, Что с тобой, Герман? O God, wat is er met je, Herman?
Там груды золота лежат и мне, мне одному они принадлежат! Daar liggen bergen goud, en ze behoren mij, mij alleen toe!
О горе! Герман, что ты говоришь? Опомнись! O wee! Herman, wat zeg je toch? Kom tot bezinning!
Ах, я забыл, ведь ты еще не знаешь! Три карты, помнишь, что тогда еще я выведать хотел у старой ведьмы! Ach, ik vergat het, je weet het nog niet! De drie kaarten, weet je nog, die ik destijds aan de oude heks wilde ontfutselen!
О, боже, он безумен! O God, hij is waanzinnig!
Упрямая, сказать мне не хотела. Ведь нынче у меня она была — и мне сама три карты назвала. Koppig wilde ze het mij niet zeggen. Maar vannacht is ze bij mij geweest, en noemde zelf de drie kaarten.
Так, значит, ты ее убил? Dus dat betekent dat je haar hebt gedood?
О, нет, зачем? Я только поднял пистолет, и старая колдунья вдруг упала! O nee, waarom? Ik hief slechts mijn pistool, en de oude tovenares viel plotseling neer!
Так это правда, со злодеем, свою судьбу связала я! Dus het is waar, ik heb mijn lot aan een schurk verbonden!
Убийце, извергу, навеки принадлежит душа моя! Aan een moordenaar, aan een monster, behoort mijn ziel voor altijd toe!
Его преступною рукою и жизнь, и честь моя взята, Door zijn misdadige hand zijn mijn leven en mijn eer geroofd,
Я волей неба роковою с убийцей вместе проклята... Door de noodlottige wil van de hemel ben ik samen met de moordenaar verdoemd...
Да, да, то правда, три карты знаю я! Убийце своему три карты, три карты назвала она! Ja, ja, het is waar, ik ken de drie kaarten! Aan haar eigen moordenaar noemde zij de drie kaarten, de drie kaarten!
Так было суждено судьбой, я должен был свершить злодейство. Zo was het door het lot beschikt, ik moest de gruweldaad volbrengen.
Три карты этою ценой только мог я купить! Slechts tegen deze prijs kon ik de drie kaarten kopen!
Я должен был свершить злодейство, чтоб этой страшной ценой мои три карты я мог узнать. Ik moest de gruweldaad volbrengen, opdat ik tegen deze vreselijke prijs mijn drie kaarten kon vernemen.
Но нет, не может быть! Опомнись, Герман! Maar nee, het kan niet waar zijn! Kom tot bezinning, Herman!
Да! я тот третий, кто страстно любя, пришел, чтобы силой узнать от тебя про тройку, семерку, туза! Ja! Ik ben die derde, die, hartstochtelijk liefhebbend, kwam om met geweld van jou de drie, de zeven, de aas te vernemen!
Кто б ни был ты, я все-таки твоя! Бежим, идем со мной, спасу тебя! Wie je ook bent, ik ben toch de jouwe! Laten we vluchten, kom mee, ik zal je redden!
Да! я узнал, я узнал от тебя про тройку, семерку, туза! Ja! Ik heb het vernomen, ik heb van jou de drie, de zeven, de aas vernomen!
Оставь меня! Кто ты? Тебя не знаю я! Прочь! Прочь! Laat me met rust! Wie ben jij? Ik ken je niet! Weg! Weg!
Погиб он, погиб! А вместе с ним и я! Hij is verloren, verloren! En met hem ook ik!