Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Ты! Наконец-то! Как счастлив я, что ты пришла! Люблю тебя! Jij! Eindelijk! Wat ben ik gelukkig dat je gekomen bent! Ik hou van je!
Не место здесь... Не для того звала тебя я. Dit is niet de plek... Niet daarvoor heb ik je geroepen.
Слушай: — вот ключ от потаённой двери в саду: там лестница. Luister: hier is de sleutel van de verborgen deur in de tuin: daar is een trap.
По ней взойдешь ты в спальню бабушки... Daarlangs ga je naar boven, naar grootmoeders slaapkamer...
Как? В спальню к ней?... Wat? Naar haar slaapkamer?...
Ее не будет там.... В спальне близ портрета есть дверь ко мне. Я буду ждать. Zij zal er niet zijn.... In de slaapkamer, bij het portret, is een deur naar mijn kamer. Ik zal wachten.
Тебе, тебе хочу принадлежать я одному. Нам надо все решить! Aan jou, aan jou alleen wil ik toebehoren. We moeten alles beslissen!
До завтра, мой милый, желанный! Tot morgen, mijn lieve, mijn vurig verlangde!
Нет, не завтра, сегодня буду там! Nee, niet morgen, vandaag zal ik er zijn!
Но, милый... Maar, mijn lieve...
Я хочу! Ik wil het!
Пусть так и будет! Ведь я твоя раба! Прости... Laat het dan zo zijn! Ik ben immers jouw slavin! Vergeef me...
Теперь не я, сама судьба так хочет, и я буду знать три карты! Nu ben ik het niet, maar het lot zelf wil het zo, en ik zal de drie kaarten kennen!