Christoph Willibald Gluck
Amato sposo, Geliefde gemaal,
M'abbandoni così! Mi struggo in pianto, verlaat je mij zo! Ik verteer in tranen,
Non mi consoli! il duol m'opprime i sensi, je troost mij niet! het leed overweldigt mijn zinnen,
Non mi soccorri!... un'altra volta, oh stelle! je helpt mij niet!... nog eens, o sterren!
Dunque morir degg'io, Dus moet ik sterven,
Senza un amplesso tuo... senza un addio! zonder een omhelzing van jou... zonder een vaarwel!
(Più frenarmi non posso; a poco a poco (Ik kan me niet langer beheersen; beetje bij beetje
La ragion m'abbandona, oblio la legge, verlaat mijn verstand mij, ik vergeet de wet,
Euridice, e me stesso. E...) Eurydice, en mijzelf. En...)
Orfeo... consorte... Orfeo... gemaal...
Ah... mi sento... languir! Ach... ik voel mij... wegkwijnen!
No sposa... ascolta... Nee, vrouw... luister...
Se sapessi... (Ah! che fo?... ma fino a quando als je wist... (Ach! wat doe ik?... maar hoe lang
In questo orrido inferno in deze afschuwelijke hel
Dovrò penar!) moet ik lijden!)
Ben... mio... Mijn... liefste...
Ricordati... di... me... gedenk... mij...
Che affanno!... Oh come Welk een kwelling!... Oh hoe
Mi si lacera il cor! Più non non resisto; mijn hart verscheurd wordt! Ik weersta het niet meer;
Smanio, fremo, deliro... ah mio tesoro!... ik raas, ik tril, ik ijl... ach mijn schat!...
Giusti dèi, che m'avvenne. Io... manco... io... mo... ro... Rechtvaardige goden, wat is mij overkomen. Ik... bezwijk... ik... ster... f...
Ahimè! dove trascorsi! Ove mi spinse Helaas! waar ben ik verdwaald! Waarheen dreef mij,
Un delirio d'amor!... een waanzin van liefde!...
Sposa!... Euridice!... Vrouw!... Eurydice!...
Euridice!... Consorte! ah più non vive, Eurydice!... Gemalin! ach, zij leeft niet meer,
La chiamo in van, misero me, la perdo, Ik roep haar tevergeefs, rampzalige ik, ik verlies haar,
E di nuovo e per sempre! oh legge! oh morte! en opnieuw en voor altijd! o wet! o dood!
Oh ricordo crudel! non ho soccorso, o wrede herinnering! ik heb geen hulp,
Non m'avanza consiglio. Io veggo solo geen raad rest mij. Ik zie slechts
(oh fiera vista!) il luttuoso aspetto (o wrede aanblik!) het droevige aanzien
Dell'orrido mio stato; van mijn afschuwelijke staat;
Saziati sorte rea, son disperato. Wees verzadigd, boosaardig lot, ik ben wanhopig.