Wolfgang Amadeus Mozart
tutti i sensi del cor, padre, t'esprime. en die kus zegt je, vader, alles wat ons hart voelt.
Principi, qual consiglio in sì grand'uopo Prinsen, welk besluit heeft jullie, in zo'n uur van nood,
e la Colchide, e il Ponto, zowel Colchis als Pontus,
che al tuo valor commisi, e alla tua fede, die ik aan jullie moed en trouw toevertrouwde,
vi fece abbandonar? doen verlaten?
L'infausto grido Het noodlottige gerucht
della tua morte l'un dell'altro ignaro van je dood, de een zonder weet van de ander,
qua ne trasse, o signor. Noi fortunati, bracht ons hierheen, heer. Gelukkig zijn wij,
che, nel renderci rei die, nu we ons schuldig maken
del trasgredito cenno, il bel contento aan het overtreden bevel, de vreugde hebben
abbiam di riveder salvo chi tanto hem ongedeerd terug te zien die tot nu toe zozeer
stato è finora e sospirato e pianto! gemist en beweend is!
Perché fra i suoi contenti Waarom, te midden van zijn vreugde,
dissimula Farnace verzwijgt Farnace
quello che prova in riveder la figlia wat hij voelt nu hij de dochter terugziet
del partico monarca? van de koning der Parthen?
(Oh rimprovero acerbo!) (O, bitter verwijt!)
Entrambi, o figli, Jullie beiden, zonen,
men giudice che padre treffen mij hier minder als rechter dan als vader
voi qui mi ritrovate. Il primo intanto aan. Wees jij intussen de eerste
l'imprudente trascorso die zijn onbezonnen misstap
ad emendar tu sii, Farnace. Ismene, goedmaakt, Farnace. Ismene,
che amasti, il so, viene tua sposa: in lei van wie je hield, dat weet ik, komt als je bruid: zie in haar
di Mitridate al combattuto soglio voor de bestreden troon van Mitridate
ravvisa un nuovo appoggio; al nodo eccelso, een nieuwe steun; bereid je ziel voor op de verheven band
ch'io stesso ricercai, l'alma prepara die ik zelf heb gezocht,
e di tal sorte a farti degno impara. en leer zo'n geluk waardig te worden.
Signor… Heer...
Ai regi tetti Naar het koninklijk paleis,
dove in brieve ti seguo, o principessa, waar ik je spoedig volg, prinses,
e Sifare e Farnace laten Sifare en Farnace
scorgano i passi tuoi. Meco soltanto je begeleiden. Alleen Arbate
rimanga Arbate. blijft bij mij.
Io ti precedo, o sire, Ik ga je voor, heer,
ma porto meco in seno maar ik draag in mijn borst
un segreto timor che mi predice een stille angst die mij voorspelt
quanto poco il mio cor sarà felice. hoe weinig gelukkig mijn hart zal zijn.