Jules Massenet
Ah! je comprends enfin la divine promesse: Ah! eindelijk begrijp ik de goddelijke belofte:
Je revois mon palais, je vis, tout m'est rendu! ik zie mijn paleis weer, ik leef, alles is mij teruggegeven!
Mon palais!… Qu'ai-je dit? Mijn paleis!... Wat heb ik gezegd?
Ah! le traître, à cette heure, Ah! de verrader, op dit ogenblik,
Plus que moi redouté, meer gevreesd dan ik,
Est maître de cette demeure, is meester van dit huis,
L'usurpateur par le peuple est fêté! de overweldiger wordt door het volk gevierd!
Mais elle!… Ô Sitâ bien-aimée, Maar zij!... O Sitâ, geliefde,
Alim ne règne plus, ton maître a pu mourir. Alim regeert niet meer, je meester is misschien gestorven.
Qu'importe que d'un roi la tombe soit fermée! Wat doet het ertoe dat het graf van een koning gesloten is!
Ton amant seul revient pour te reconquérir! Je minnaar alleen keert terug om je te heroveren!
Ah! dans la nuit, la nuit fatale Ah! in de nacht, de noodlottige nacht
Où j'expirais, seul, impuissant, waarin ik stierf, alleen en machteloos,
Je te revois, tremblante et pâle zie ik je weer, bevend en bleek,
Mêlant tes larmes à mon sang. je tranen vermengend met mijn bloed.
Ô désespoir! ta voix amie O wanhoop! je liefdevolle stem
Murmurait un pudique aveu fluisterde een kuise bekentenis
Quand de ma lèvre inassouvie, terwijl van mijn onverzadigde lippen,
Dans un soupir d'amour, un éternel adieu in een liefdeszucht, een eeuwig vaarwel
Allait s'enfuir, avec ma vie! wegglijden zou, samen met mijn leven!
Et je mourais, désespéré! En ik stierf, vol wanhoop!
Sous la clarté du ciel immense Onder het licht van de oneindige hemel
Je t'appelais dans le silence. riep ik je in de stilte.
Le ciel semblait désert à mon cœur déchiré. De hemel leek verlaten voor mijn verscheurde hart.
Mais, j'ai retrouvé l'espérance, Maar ik heb de hoop hervonden,
Un jour plus radieux commence een stralender dag begint
Pour notre amour transfiguré. voor onze herschapen liefde.