Jules Massenet
Notre puissance est redoutable encore! is onze macht nog altijd geducht!
Comme si les chassait quelque invisible main, Alsof een onzichtbare hand hen wegjoeg,
Elles ont du désert regagné le chemin. zijn ze teruggekeerd op de weg naar de woestijn.
Le peuple est rassuré; c'est mon nom qu'il acclame, Het volk is gerustgesteld; het is mijn naam die het toejuicht,
Le calme est rentré dans mon âme, de rust is teruggekeerd in mijn ziel,
Et je puis être heureux enfin. en eindelijk mag ik gelukkig zijn.
Promesse de mon avenir, Belofte van mijn toekomst,
Ô Sitâ, rêve de ma vie, o Sitâ, droom van mijn leven,
Ô beauté qui me fus ravie, o schoonheid die mij werd ontrukt,
Enfin, tu vas m'appartenir! eindelijk zul je mij toebehoren!
Laisse en leur retraite profonde, Laat, in hun diepe afzondering,
Tes compagnes servir les dieux, je gezellinnen de goden dienen,
Viens sourire aux splendeurs du monde, kom glimlachen om de pracht van de wereld,
Viens charmer mon cœur amoureux! kom mijn liefdevolle hart betoveren!