Giuseppe Verdi
Chi mi chiama? Wie roept mij?
Voi che sì larghe cure U die zulke royale zorg
mi prodigaste? aan mij besteedde?
La ferita vostra Uw wond,
sanata è appieno? is die volledig genezen?
Sì. Ja.
Forte? Sterk?
Qual prima. Zoals eerst.
Sosterreste un duello? Zou u een duel kunnen doorstaan?
E con chi mai? En met wie dan?
Nemici non avete? Hebt u geen vijanden?
Tutti ne abbiam... ma a stento Die hebben we allemaal... maar ik begrijp
comprendo... het nauwelijks...
No?... Messaggio non v'inviava Nee?... Stuurde don Alvaro de Indiaan
don Alvaro l'indiano? u geen boodschap?
Oh tradimento! O, verraad!
Sleale! Il segreto fu dunque violato? Trouweloze! Werd het geheim dan geschonden?
Fu illeso quel piego, l'effigie ha parlato; Dat pakket bleef ongebroken; het portret heeft gesproken;
don Carlo di Vargas, tremate, io sono. Ik ben Don Carlo di Vargas, siddert.
D'ardite minacce non m'agito al suono. Bij het geluid van stoutmoedige dreigementen schrik ik niet.
Usciamo, all'istante un di noi dée morire... Laten we naar buiten gaan; op staande voet moet een van ons sterven...
La morte disprezzo, ma duolmi inveire Ik veracht de dood, maar het grieft me te tekeer te gaan
contr'uom che per primo amistade m'offrìa. tegen een man die mij als eerste vriendschap aanbood.
No, no, profanato tal nome non sia. Nee, nee, laat die naam niet ontheiligd worden.
Non io, fu il destino, che il padre v'ha ucciso; Niet ik, het was het lot, dat uw vader doodde;
non io che sedussi quell'angiol d'amore... niet ik die dat liefdesengeltje verleidde...
ne guardano entrambi, e dal paradiso beiden kijken zij naar ons, en vanuit het paradijs
ch'io sono innocente vi dicono al core... vertellen ze uw hart dat ik onschuldig ben...