Giuseppe Verdi
La notte fatale In die noodlottige nacht
io caddi per doppia ferita mortale; viel ik door een dubbele dodelijke wond;
guaritone, un anno in traccia ne andai... eenmaal genezen, ging ik een jaar naar haar zoeken...
Ahimè, ch'era spenta Leonora trovai. Helaas, ik vond dat Leonora dood was.
Menzogna, menzogna! Leugens, leugens!
La suora... ospitavala antica parente: Mijn zuster... een oude verwante herbergde haar:
vi giunsi, ma tardi... ik kwam er aan, maar te laat...
Ed ella... En zij...
È fuggente. Is een voortvluchtige.
E vive!!! O amico, il fremito En ze leeft!!! O vriend, de siddering
ch'ogni mia fibra scuote die elke vezel van mij schudt
vi dica che quest'anima moge u vertellen dat deze ziel
infame esser non puote... geen schandelijk ding kan zijn...
Vive!!! Gran dio, quell'angelo!... Ze leeft!!! Grote God, die engel!...
Ma in breve morirà. Maar spoedig zal ze sterven.
No, d'un imene il vincolo Nee, laat de band van een huwelijk
stringa fra noi la speme; de hoop tussen ons binden;
e s'ella vive, insieme en als ze leeft, laten wij samen
cerchiamo ove fuggì. zoeken waar ze naartoe vluchtte.
Giuro che illustre origine Ik zweer dat een edele afkomst
eguale a voi mi rende, mij aan u gelijk maakt,
e che il mio stemma splende en dat mijn wapenschild schijnt
come rifulge il dì. zo helder als de dag schijnt.