Hector Berlioz
Comme sa propre fille, Als zijn eigen dochter
Le brave homme l’aimait, hield de goede man van haar,
Et, l’histoire l’assure, en, zo verzekert het verhaal,
À son tailleur, un jour, liet hij op een dag bij zijn kleermaker
Lui fit prendre mesure haar de maat nemen
Pour un habit de cour. voor een hofgewaad.
L’insecte, plein de joie, Het insect, vol vreugde,
Dès qu’il se vit paré zodra het zich opgesmukt zag
D’or, de velours, de soie, in goud, in fluweel, in zijde,
Et de croix décoré, en met een onderscheiding getooid,
Fit venir de province liet uit de provincie
Ses frères et ses sœurs zijn broers en zussen overkomen
Qui, par ordre du prince, die, op bevel van de prins,
Devinrent grands seigneurs. allen grote heren werden.
Mais ce qui fut bien pire, Maar wat nog veel erger was,
C’est que les gens de cour, is dat de hovelingen,
Sans en oser rien dire, zonder er iets over te durven zeggen,
Se grattaient tout le jour. zich de hele dag krabden.
Cruelle politique! Wrede toestand!
Ah! plaignons leur destin, Ah! laten we hun lot beklagen,
Et, dès qu’une nous pique, en zodra er een ons bijt,
Écrasons-la soudain! verpletteren we hem meteen!