Wolfgang Amadeus Mozart
valor che basti a rimirar esangue de moed hebben om je trouwe Sesto
il tuo Sesto fedel? Sesto, che t'ama levenloos te zien? Sesto, die meer van je houdt
più della vita sua? Che per tua colpa dan van zijn eigen leven? Die door jouw schuld
divenne reo? Che t'ubbidì crudele? een misdadiger werd? Die je gehoorzaamde toen je wreed was?
Che ingiusta t'adorò? Che in faccia a morte Die je aanbad toen je onrechtvaardig was? Die, oog in oog met de dood,
sì gran fede ti serba, e tu frattanto je zo trouw blijft? En zou jij intussen,
non ignota a te stessa, andrai tranquilla terwijl je weet wie je bent, rustig
al talamo d'Augusto? Ah mi vedrei het bruidsbed van de keizer in gaan? Ach, ik zou
sempre Sesto d'intorno; e l'aure, e i sassi Sesto altijd om me heen zien; en ik zou vrezen
temerei che loquaci dat de wind en de stenen gingen praten
mi scoprissero a Tito. A' piedi suoi en mij aan Titus verraden. Aan zijn voeten
vadasi il tutto a palesar; si scemi moet ik alles gaan bekennen; laat zo
il delitto di Sesto, de misdaad van Sesto,
se scusar non si può, als die niet te verontschuldigen is,
col fallo mio. door mijn schuld kleiner worden.
D'impero e d'imenei, speranze, addio. Vaarwel, mijn hoop op troon en huwelijk.