Jacques Offenbach
J’ai fait quelque bruit dans le monde : Ik heb enig opzien gebaard in de wereld:
Thésée, Arcas et cætera. Theseus, Arcas en zo voort.
Et pourtant ma nature est bonne, En toch is mijn aard goed,
Mais le moyen de résister maar hoe valt er te weerstaan
Alors que Vénus, la friponne, wanneer Vénus, de deugniet,
Se complaît à vous tourmenter. er genoegen in schept jou te kwellen.
Dis-moi, Vénus, quel plaisir trouves-tu Zeg mij, Vénus, welk genoegen vind je erin
À faire ainsi cascader la vertu ? om zo de deugd te laten tuimelen?
Nous naissons toutes soucieuses Wij worden allen bezorgd geboren
De garder l’honneur de l’époux, om de eer van de echtgenoot te bewaken,
Mais des circonstances fâcheuses maar ongelukkige omstandigheden
Nous font mal tourner malgré nous… doen ons ondanks onszelf afdwalen...
Témoin l’exemple de ma mère ! Getuige het voorbeeld van mijn moeder!
Quand elle vit le cygne altier Toen zij de trotse zwaan zag
Qui, chacun le sait, fut mon père, die, ieder weet het, mijn vader was,
Pouvait-elle se méfier ? kon zij toen op haar hoede zijn?
Dis-moi, Vénus, quel plaisir trouves-tu Zeg mij, Vénus, welk genoegen vind je erin
À faire ainsi cascader la vertu ? om zo de deugd te laten tuimelen?
Ah ! malheureuses que nous sommes !… Ach! wat zijn wij ongelukkig!...
Beauté, fatal présent des cieux !… Schoonheid, noodlottig geschenk van de hemel!...
Il faut lutter contre les hommes, We moeten strijden tegen de mannen,
Il faut lutter contre les dieux !… we moeten strijden tegen de goden!...
Avec vaillance, moi, je lutte, Dapper strijd ik, ik wel,
Je lutte et ça ne sert à rien… ik strijd en het baat niets...
Car si l’olympe veut ma chute, want als de Olympus mijn val wil,
Un jour ou l’autre il faudra bien… dan zal het de een of andere dag wel moeten...
Dis-moi, Vénus, quel plaisir trouves-tu Zeg mij, Vénus, welk genoegen vind je erin
À faire ainsi cascader la vertu ? om zo de deugd te laten tuimelen?