Christoph Willibald Gluck
Puisse le sang qui va couler, Moge het bloed dat straks vloeit,
Puissent nos pleurs apaiser ta justice. mogen onze tranen uw gerechtigheid genoegdoening geven.
La force m'abandonne; ô moment douloureux! Mijn kracht laat mij in de steek; o smartelijk ogenblik!
Voilà le terme heureux de mes longues souffrances. Dit is het gelukkige einde van mijn lange lijden.
Puisse-t-il l'être aussi, grands Dieux, de vos vengeances! Moge het, grote goden, ook het einde van uw wraak zijn!
Ô ciel! O hemel!
Séchez les pleurs qui coulent de vos yeux, Droog de tranen die uit uw ogen stromen,
Ne plaignez point mon sort, la mort fait mon envie! beklaag mijn lot niet, de dood is wat ik verlang!
Frappez! Sla toe!
Ah! cachez-moi cette horrible vertu! Ach, verberg die vreselijke moed voor mij!
Les Dieux protégeaient votre vie, De goden beschermden uw leven,
Mais vous allez mourir, et vous l'avez voulu! maar u gaat sterven, en u hebt het zelf gewild!
Ces Dieux m'en avaient fait un devoir nécessaire. Diezelfde goden hadden het mij tot dwingende plicht gemaakt.
En voulant prolonger mon sort Door mijn leven te willen rekken
Vous commettiez un crime involontaire! beging u onwetend een misdaad!
Un crime? ah! c'en est un de vous donner la mort! Een misdaad? Ach, u te doden, dat is pas een misdaad!