Christoph Willibald Gluck
L'ai-je bien entendu, Heb ik het goed gehoord,
Grands Dieux! Le puis-je croire, grote goden! Kan ik het geloven,
Qu'oubliant ses engagements, dat hij, zijn beloften vergetend,
Achille, au mépris de sa gloire, Achille, zijn roem verachtend,
Au mépris de l'amour, de liefde verachtend,
Trahisse ses serments? zijn eden zou breken?
La gloire et le devoir Roem en plicht
M'ordonnait de l'aimer, geboden mij hem te beminnen,
Et d'accord avec eux, en in eendracht met hen
L'amour vint me surprendre. overviel de liefde mij.
Parjure! tu m'oses trahir; Trouweloze! je durft mij te verraden;
Un autre objet a su te plaire: een ander heeft je behaagd:
Je te dois toute ma colère, je verdient al mijn toorn,
Je forcerai mon cœur à te haïr. ik zal mijn hart dwingen je te haten.
Que sa tendresse avait pour moi de charmes! Hoe bekoorlijk was zijn tederheid voor mij!
Qu'il est cruel d'y renoncer! Hoe wreed is het daarvan af te zien!
De mes yeux, malgré moi, Uit mijn ogen, tegen mijn wil,
Je sens couler des larmes… voel ik tranen vloeien...
Est-ce pour un ingrat Is het om een ondankbare
Qu'ils en devraient verser? dat zij vergoten zouden worden?