Christoph Willibald Gluck
Et préviens par ma mort en voorkom door mijn dood
Le carnage et le crime. het bloedbad en de misdaad.
Non, non, nous ne souffrirons pas Nee, nee, wij zullen niet dulden
Qu'on enlève aux Dieux leur victime: dat men de goden hun offer ontneemt:
Ils ont ordonné son trépas, zij hebben haar dood bevolen,
Notre fureur est légitime. onze woede is gerechtvaardigd.
Osez mettre le comble Durf dan
À votre rage impie, barbares! uw goddeloze razernij op de spits te drijven, barbaren!
Venez donc m'immoler dans ses bras. Kom dan, en offer mij in haar armen.
Ô ma fille! O mijn dochter!
Ô ma mère! O mijn moeder!
Ô mon Iphigénie!… O mijn Iphigénie!…
Jusqu'au dernier soupir Tot mijn laatste ademtocht
Je défendrai tes jours. zal ik je leven verdedigen.
Rien n'en peut prolonger le cours: Niets kan het nog rekken:
Les Dieux les ont marqués de goden hebben het getekend
Du sceau de leur colère; met het zegel van hun toorn;
Fuyez, laissez aux Grecs vlucht, laat de Grieken
Servir leur cruauté. hun wreedheid botvieren.
Ah! si jamais je vous fus chère, Ach, als ik u ooit dierbaar was,
Partez, et n'allez point vertrek, en ga niet
Dans un camp révolté, in een opstandig kamp,
Pour m'arracher des mains om mij te ontrukken aan de handen
D'un peuple sanguinaire, van een bloeddorstig volk,
Exposer votre rang uw rang
Et votre dignité. en uw waardigheid op het spel zetten.
Eh! qu'importe ma gloire, Ach, wat geef ik om mijn eer,
Et mon rang, et ma vie? mijn rang, mijn leven?
Non, si ma fille m'est ravie, Nee, als mijn dochter mij wordt ontrukt,
Non, je ne veux plus voir nee, dan wil ik niet langer
La lumière des cieux. het licht van de hemel zien.