Giuseppe Verdi
Ardire!... Andiam... celiamoci Moed!... Laten we gaan... laten we ons verbergen
Fra l'ombre... nel mister! tussen de schaduwen... in het geheim!
Ardire!... Andiam!... silenzio! Moed!... Laten we gaan!... stilte!
Si compia il suo voler. Laat zijn wil geschieden.
Per me, ora fatale, Voor mij, o noodlottig uur,
I tuoi momenti affretta: bespoedig jouw ogenblikken:
La gioia che m'aspetta de vreugde die mij wacht
Gioia mortal non è!... is geen aardse vreugde!...
Invano un Dio rivale Tevergeefs zou een mededingende God,
opponi all'amor mio, verzet je tegen mijn liefde,
non può nemmeno un dio, kan zelfs geen god,
Donna, rapirti a me! om jou, vrouw, van mij te roven!
Ah!... se l'error t'ingombra, Ach!... als de dwaling je benevelt,
O figlia d'Eva, i rai, o dochter van Eva, je ogen,
Presso a morir, vedrai zullen, als de dood nadert, zien
Che un'ombra, un sogno fu, dat een schaduw, een droom het was,
Anzi del sogno un'ombra ja zelfs de schaduw van een droom,
La speme di quaggiù! de hoop van dit aardse leven!
Vieni e t'asconda il velo Kom, en laat de sluier je verbergen
Ad ogni sguardo umano! voor elke menselijke blik!
cura o pensier mondano wereldse zorg of gedachte
Qui vivo più non è. leeft hier nog langer.
Al ciel ti volgi e il cielo Wend je tot de hemel, en de hemel
Si schiuderà per te. zal zich voor jou openen.