Giuseppe Verdi
Ah! dunque Ach! dus
tu per sempre ne lasci! je verlaat ons voor altijd!
O dolci amiche, O lieve vriendinnen,
un riso, una speranza, un fior, la terra een lach, een hoop, een bloem, de aarde
non ha per me! Degg'io heeft er geen voor mij! Ik moet
volgermi a quei, che degli afflitti è solo mij wenden tot Hem die der bedroefden enige
sostegno, e dopo i penitenti giorni steun is, en na de dagen van boete
può fra gli eletti al mio perduto bene kan mij onder de uitverkorenen met mijn verloren lief
ricongiungermi un dì! weer verenigen op een dag!
Tergete i rai Droog uw ogen
e guidatemi all'ara... en leid mij naar het altaar...
No, giammai!... Nee, nooit!...
Il Conte! De graaf!
Giusto ciel! Rechtvaardige hemel!
Per te non avvi Voor jou is er
che l'ara d'imeneo. enkel het altaar van de echt.
Cotanto ardia!... Zoveel durfde hij!...
Insano!... E qui venisti?... Waanzinnige!... En je kwam hierheen?...
A farti mia. Om je de mijne te maken.