Giuseppe Verdi
Né sulla terra creatura alcuna Er is geen schepsel op aarde
Di me più sventurata! rampzaliger dan ik!
M'ama Seid!... io l'odio!... Seid bemint mij!... ik haat hem!...
O vile musulmano, tu non conosci, O lage muzelman, jij kent niet,
Tu non comprendi ancora jij begrijpt nog niet
Qual alma io chiudo in petto! wat voor ziel ik in mijn borst draag!
Per gemme ed oro non ne avrai l'affetto. Met edelstenen of goud win je mijn liefde niet.
Al sospirato e limpido naar de zo verlangde, heldere
Aere del ciel natìo: lucht van mijn geboortegrond:
Ivi rapita l'anima Daar, in vervoering, vergeet
Scorda le sue catene, mijn ziel haar ketenen,
Oblìa le antiche pene, vergeet zij haar oude smarten,
Spazia in un ciel d'amor: en dwaalt zij door een hemel van liefde:
Ma di Seid nel talamo Maar in Seids bruidsbed
Fugge il mio dolce error! vlucht mijn zoete waan weg!