Wolfgang Amadeus Mozart
Ah Sidon più non sei, Ach, Sidon ben je niet meer,
Sei la città del pianto, e questa reggia je bent de stad van de tranen, en dit paleis
Quella del duol!… Dunque è per noi dal cielo dat van de rouw!… Is dan door de hemel
Sbandita ogni pietà?... elk erbarmen met ons verbannen?...
Chi sa? io spero ancora, Wie weet? Ik hoop nog altijd
Che qualche Nume amico dat een welgezinde godheid
Si plachi a tanto sangue; un Nume solo zich laat verzoenen door zoveel bloed; één god alleen
Basta tutti a piegar; alla clemenza volstaat om ze allen te vermurwen; voor de mildheid
Il rigor cederà... ma ancor non scorgo zal de strengheid wijken... maar ik zie nog niet
Qual ci miri pietoso... Ah sordo è il cielo! welke god ons met erbarmen aanziet... Ach, de hemel is doof!
Ah Creta tutta io vedo Ach, heel Kreta zie ik
Finir sua gloria sotto alte rovine! zijn roem verliezen onder hoge puinhopen!
No, sue miserie pria non avran fine. Nee, eerder komt er aan zijn ellende geen eind.