Daniel François Esprit Auber
On n'entendit jamais de tapages semblables. Nooit eerder hoorde men zo'n drukte.
J'en perds la tête vraiment. Ik raak er echt mijn hoofd door kwijt.
Aller, venir, courir au bruit de vingt sonnettes, Gaan, komen, rennen bij het klinken van twintig belletjes,
et de tous ces messieurs écouter les fleurettes. en luisteren naar de zoete praatjes van al die heren.
On n'a pas un instant à soi. Men heeft geen moment voor zichzelf.
À peine ai-je le temps de dire que je l'aime Ik heb amper de tijd om te zeggen dat ik van hem hou;
de peur de l'oublier je le dis à moi-même. uit angst het te vergeten zeg ik het tegen mezelf.
Non, pour moi ce mot-là, jamais ne s'oubliera. Nee, voor mij zal dat woord nooit worden vergeten.
Son souvenir est là. De herinnering aan hem is hier.
Quel bonheur, je respire, je suis seule ici. Wat een geluk, ik kan ademen, ik ben hier alleen.