Giovanni Paisiello
(Vide, che cancarella, (Kijk nou toch, wat een loeder,
mo le fa jocà 'ntutto le cervella) nu laat ze zijn hersens helemaal op hol slaan.)
(Ora il resto io farò.) (De rest doe ik zelf wel.)
(Che mi risolvo?) (Wat moet ik nou?)
Conte, cos'è? Confuso Graaf, wat is er? Ik zie
io ti veggio, e a ragion. Poveri affetti, dat je in de war bent, en terecht. Arme gevoelens,
sventurato mio cor. mijn ongelukkige hart.
(Caspita, intese.) (Allemachtig, ze heeft het gehoord.)
No... senta... io per me intanto... Nee... luistert u... ik voor mij intussen...
Intesi. È lei Ik heb het gehoord. Zij is
la mia rivale, e il mio dolor tu sei. mijn rivale, en jij bent mijn verdriet.
Deh non si affligga tanto... Ach, maakt u zich toch niet zo van streek...
E che bonora, En, lieve hemel,
volissevo 'ncappà tutto lo munno? wou u de hele wereld aan de haak slaan?
È colpa del mio fato: Het ligt aan mijn lot:
altro non ti so dire. meer kan ik er niet van zeggen.
Ascolta, ingrato. Luister, ondankbare.
Vanne dalla Duchessa, Ga naar de hertogin,
e dille, che avveduta en zeg haar dat ik achter
io mi son del suo amore: haar liefde ben gekomen:
che questo lasci, o che le passo il core. laat ze ervan afzien, of ik steek haar door het hart.
Ma senta... Maar luistert u...
Intesi assai. Ik heb genoeg gehoord.
Ma... Maar...
Taci, e vanne. Zwijg, en ga.