Giuseppe Verdi
Son d'Aquileja. Certo al furor Zij komen uit Aquileia. Zeker aan de razernij
scampan dell'unno. van de Hun zijn zij ontsnapt.
Lode al creator! Lof aan de schepper!
Qui, qui sostiamo! Propizio augurio Hier, laten we hier blijven! Een gunstig voorteken
n'è questa croce, n'è quest'altar. is dit kruis, is dit altaar.
Ognun d'intorno levi un tugurio Laat iedereen hier rondom een hut optrekken
fra quest'incanto di cielo e mar. te midden van deze betovering van hemel en zee.
Lode a Foresto! Tu duce nostro, Lof aan Foresto! Jij onze leider,
scudo, salvezza n'eri tu sol... jij alleen was ons schild, onze redding...
Oh! Ma Odabella!... preda è del mostro, Oh! Maar Odabella!... zij is de prooi van het monster,
serbata al pianto, serbata al duol. bewaard voor tranen, bewaard voor smart.
Spera! L'ardita vergine Hoop! De dappere maagd
forse al crudel sfuggì. is misschien de wrede ontsnapt.
Cessato alfine il turbine, Nu de storm eindelijk is opgehouden,
più il sole brillerà. zal de zon meer schijnen.
Sempre il sospir dell'esule Altijd zal de zucht van de balling
sempre la patria avrà. altijd zijn vaderland behouden.
Dall'alghe di questi marosi, Uit het wier van deze branding,
qual risorta fenice novella, als een herrezen nieuwe feniks,
rivivrai più superba, più bella zul je herleven, trotser, mooier,
della terra, dell'onde stupor! het wonder van het land en de golven!