Gaetano Donizetti
ma, per pietà lo chiedo, maar uit erbarmen vraag ik je,
non condannarmi, o re. veroordeel mij niet, o koning.
Lascia che il core oppresso Laat mijn bezwaarde hart
torni per poco in sé. even tot zichzelf komen.
Del tuo nefando eccesso Van je schandelijke vergrijp
vedi in mia man la prova. zie je het bewijs in mijn hand.
Il lagrimar non giova; Huilen helpt niet;
fuggi lontan da me. vlucht ver van mij weg.
Poter morire adesso Nu te kunnen sterven
meglio sarà per te. zal beter voor je zijn.
(Cielo! un rivale in esso, (Hemel! In hem een rivaal,
un mio rival felice! een rivaal, en een gelukkige!
E me l'ingannatrice En mij wilde de bedriegster
volea bandir da sé? van zich verbannen?
Tutta ti sfoga adesso, Stort je nu volledig,
ira del fato, in me.) toorn van het lot, over mij uit.)
(All'infelice appresso (Kan ik naast de ongelukkige
poss'io trovarmi, o cielo! staan, o hemel!
Preso d'orror, di gelo, Bevangen door afschuw, door kilte,
come il mio cor non è? hoe kan mijn hart dat niet zijn?
Spense il mio nero eccesso Mijn zwarte misstap heeft
ogni virtude in me.) alle deugd in mij gedoofd.)
(Ah! l'ho perduta io stesso, (Ach, ik heb haar zelf te gronde gericht,
colma ho la sua sventura! ik heb de maat van haar ongeluk vol gemaakt!
Il giorno a me si oscura, Het wordt mij zwart voor de ogen,
non mi sostiene il piè. mijn voeten dragen mij niet.
Poter morire adesso Nu te kunnen sterven
meglio sarìa per me.) zou beter voor mij zijn.)