George Frideric Handel
vengo a sfogar gl'interni miei dolori. kom ik mijn diepste verdriet luchten.
Admeto, e che farai? Admeto, wat ga je doen?
Fra l'ombre della notte In het duister van de nacht,
quando tutto s'oblia als alles vergeten wordt,
per doppio foco l'alma tua s'affanna. kwelt je ziel zich om een dubbel vuur.
La sorte ti condanna, Het lot veroordeelt je
di due belle, che estinte om de minnaar te zijn van twee schonen die, gestorven,
già negli Elisi son, d'essere amante: al in het Elysium zijn.
Dove trarrai le piante Waarheen zul je je schreden richten
per trovar il tuo bene? om je geliefde te vinden?
Se il trovi poi, chi ti trarrà di pene? En als je haar vindt, wie verlost je dan van je pijn?
Ah! che se abbraccio Alceste, Ach, als ik Alceste omarm,
Antigona disprezzo, e al mio cor, versmaad ik Antigona, en voor mijn hart,
benchè avezzo a penar sempre, al is het gewend altijd te lijden,
un tal dolor è troppo. is zo'n pijn te veel.
Giusti numi del ciel, se deste aita Rechtvaardige goden in de hemel, als u ooit hulp gaf
a questa afflitta vita, aan dit gekwelde leven,
fate, che il duolo abbia in me fine omai. laat mijn verdriet dan eindelijk ophouden.
Admeto, e che farai? Admeto, wat ga je doen?