George Frideric Handel
Cara, poiché dal arco Liefste, aangezien van de boog
disciolse Amore alla saetta il volo, Amor de pijl liet vliegen,
poiché ferito io solo aangezien ik alleen, gewond,
son degl’affetti tuoi l’unico erede; de enige erfgenaam van jouw gevoelens ben;
come, oh Dio! come mai hoe, o God, hoe ooit
con esempio di fede, met een voorbeeld van trouw,
vagheggiando i tuoi rai, terwijl ik je stralende ogen vol liefde bekijk,
lieto posso gioire, kan ik blij genieten,
quando solo per me dei tu languire? terwijl jij alleen om mij moet smachten?
Stelle! Numi! che ascolto? Sterren! Goden! Wat hoor ik?
Dove più spesso e folto Hoe vaker en dichter
il numero sarà de miei tormenti, het aantal van mijn kwellingen ook wordt,
mi sembrerà pur poco zal het mij toch weinig lijken,
passar mio ben per te. om voor jou te lijden, mijn lief.
Si molli accenti di costanza, Zulke zachte woorden van standvastigheid,
e d’amor pegni veraci en oprechte liefdesbewijzen,
lascia bocca gradita laat, lieflijke mond,
che riscuotano omai premio di baci. dat zij nu kussen als beloning ontvangen.
Ah! prima il fil reciderò di vita. Ach! Eerst snijd ik de levensdraad door.