procellose voragine del mare, stormachtige afgronden van de zee,
pensai, caro mio bene, dacht ik, mijn liefste,
render per non penare, te maken, om niet te hoeven lijden,
e l’orche, e le balene zowel de orka's als de walvissen
vendicatrici del mio grave affanno, wreeksters van mijn zware smart,
ma vuol destin tiranno, maar het tirannieke noodlot wil
che non speri pietà del mio languire. dat ik geen medelijden met mijn kwijnen mag verwachten.
Ahi! che rende più atroce Ach! Hoeveel gruwelijker
la tua barbara pena il mio martire. maakt jouw wrede pijn mijn kwelling.