George Frideric Handel
i paventati numi, de gevreesde goden,
poiché non mi consumi, omdat het mij niet verteert,
precipiti e ruini stort neer en dreun omlaag
sopra il capo del reo sasso si grave. op het hoofd van de schuldige, steen zo zwaar.
Del tenero e soave amplesso Van de tedere, zachte omhelzing
che il mio cor colmò di sdegno die mijn hart vulde met verontwaardiging,
sia pegno così rio premio condegno. laat zo’n wreed loon het teken zijn, een passende beloning.
già va da balza in balza, Nu gaat het van rots naar rots,
già la gravezza aggiunge l’ali al corso nu geeft zijn gewicht vleugels aan zijn vaart,
già, già l’atterra. nu, nu velt het hem neer.
Oh Dio, mio ben, soccorso! O God, mijn liefste, hulp!