George Frideric Handel
io d’empio sdegno acceso ik, ontbrand in meedogenloze toorn,
saprò ben vendicarmi, zal mij heus wel weten te wreken,
e del rivale in petto en in de borst van mijn rivaal
svenar saprò di Galatea l’affetto. zal ik Galatea's liefde weten te laten doodbloeden.
Pur che l’amato bene Als mijn geliefde maar
sol per me non soggiaccia a rio tormento, niet alleen om mij aan wrede kwelling blootstaat,
squarciami ancor il sen scheur mijn borst dan maar open,
ch’io son contento. want ik ben tevreden.
Ma già pare l’ingrato, Maar de ondankbare lijkt al weg te zijn,
e solo e disperato en alleen en wanhopig
io qui rimango. Ah stelle! blijf ik hier achter. Ach, sterren!
meco troppo rubelle, te vijandig jegens mij,
se il mio cor tanto adora, als mijn hart haar zo zeer aanbidt,
fate che un’altra volta zorg dat ik nog één keer
miri l’idol mio e poi ch’io morirò. mijn afgod mag aanschouwen, en dan zal ik sterven.