Richard Wagner
Wenn im Meeresspiegel badend wanneer je, badend in de spiegel van de zee,
Dich erreicht der frühe Tod; door de vroege dood wordt bereikt;
Doch erstehst in alter Pracht, toch verrijs je in je oude pracht,
Glorie der düstren Welt, glorie van de sombere wereld,
Du am Morgen neu erwacht, in de ochtend opnieuw ontwaakt,
Wie ein stolzer Siegesheld! als een trotse zegevierende held!
Ach, wie sollte ich da klagen, Ach, hoe zou ik dan mogen klagen,
Wie, mein Herz, so schwer dich sehn, hoe, mijn hart, je zo zwaar zien,
Muß die Sonne selbst verzagen, als zelfs de zon moet wanhopen,
Muß die Sonne untergehn? als zelfs de zon moet ondergaan?
Und gebieret Tod nur Leben, En als de dood enkel leven baart,
Geben Schmerzen Wonne nur: als smarten enkel gelukzaligheid geven:
O wie dank ich, daß gegeben o, hoe dank ik dat de Natuur
Solche Schmerzen mir Natur! mij zulke smarten gaf!