Gioachino Rossini
Lasciami: non t'ascolto. Laat me: ik luister niet naar je.
sedurmi invan tu speri; tevergeefs hoop je mij te verleiden;
que' sguardi lusinghieri die vleiende blikken
serba al novello amor. bewaar ze voor je nieuwe liefde.
Odimi, e poi m'uccidi. Hoor me aan, en dood me dan.
sì, che innocente io sono; ja, want ik ben onschuldig;
riprenditi il tuo dono, neem je geschenk terug,
se rea mi credi ancor. als je mij nog schuldig acht.
Ah! come mai quell'anima Ach! hoe kon die ziel
cangiò per me d'affetto! haar liefde voor mij zo veranderen!
Per chi sospiri in petto, Om wie zucht je in mijn borst,
o debole mio cor? o mijn zwakke hart?
Ah! che fedel quest'anima Ach! hoe trouw heeft deze ziel
serbò il giurato affetto... de gezworen liefde bewaard...
Fosti tu sol l'oggetto Jij alleen was het die
del tenero mio cor. mijn tedere hart liefhad.
Dunque? Nou dan?
Addio. Vaarwel.
Lasciar mi puoi? Kun je mij verlaten?
Che più vuoi?... Wat wil je nog meer?...
Gli affetti tuoi. Je liefde.
Osi ancor? Durf je nog?
Seguirti. Je volgen.
Trema. Beef.
E qui sfoga il tuo furor. Koel dan hier je woede.
Ah, si mora, e cessi omai Ach, laat ik sterven, en laat nu eindelijk
l'atro orror de' mali miei. de zwarte gruwel van mijn ellende ophouden.
Sì, tu sol, crudel, tu sei Ja, jij alleen, wreed hart, bent
la cagion del mio dolor. de oorzaak van mijn verdriet.