Gioachino Rossini
Infelice Tancredi! Ah no! non fia Arme Tancredi! Ach nee! het zal niet gebeuren
che, ad onta del suo cenno, io l'abbandoni dat ik hem, ondanks zijn bevel, in de steek laat
sì desolato, in preda del suo fiero zo troosteloos, ten prooi aan zijn hevig
troppo giusto dolor. en maar al te terecht verdriet.
Dove, Roggiero? Waar ga je heen, Roggiero?
Dove il dovere e l'amistà mi guida. Waar plicht en vriendschap mij heen leiden.
Paga sarà l'infida Amenaìde. De trouweloze Amenaide krijgt haar zin.
Il mio signor tradito Mijn verraden heer
morrà per lei, per lei che generoso zal sterven om haar, om haar die hij grootmoedig
pur tolse a morte. aan de dood ontrukt heeft.
Non lasciarlo in questi Laat hem niet alleen in deze
di sua disperazion forse funesti misschien noodlottige, verschrikkelijke
orribili trasporti. Lo consola: vlagen van wanhoop. Troost hem:
Amenaìde gli è fedele. Io sola Amenaide is hem trouw. Alleen ik
a parte sono del tremendo arcano ben ingewijd in het verschrikkelijke geheim
che tutti avvolse nel fatal sospetto. dat iedereen in die noodlottige verdenking hulde.
Cielo, sarebbe ver? Hemel, zou het waar zijn?
A me nel petto In mijn borst
lo chiude un giuramento; houdt een eed het opgesloten;
ma è tempo di parlar. maar het is tijd om te spreken.
Un solo accento tutto cangiar potrà d'aspetto. Eén enkel woord kan alles een ander aanzien geven.
È tempo Het is tijd
di respirare omai: om eindelijk weer te ademen:
già troppo si penò, si pianse assai. er is al te veel geleden en genoeg gehuild.