Gioachino Rossini
E dove son! Fra quali orror mi guida En waar ben ik! In welke verschrikkingen voert
la mia disperazion! V'ha orror che eguagli mijn wanhoop mij! Is er een verschrikking gelijk
quel dello stato mio? Di que' torrenti aan die van mijn toestand? Het vreselijke geraas
il fragor formidabile: de' venti van die stromen: tussen deze rotsen
fra queste rocce il fremer cupo; il triste het duistere razen van de winden; de troosteloze
abbandon di natura... ah! tutto accresce, verlatenheid der natuur... ach! alles verzwaart,
tutto pasce nel povero mio core alles voedt, in mijn arme hart,
le tetre idee del mio tradito amore. de sombere gedachten aan mijn verraden liefde.
dunque penar dovrò, languire ognor così! Povero cor! moet ik dan lijden, voor altijd zo wegkwijnen! Arm hart!