Gioachino Rossini
In periglio fatale In dodelijk gevaar
è la mia patria, e l'abbandono! almeno, verkeert mijn vaderland, en ik laat het in de steek! Laat ik dan ten minste,
giacché scelsi morir, utile a lei nu ik toch wil sterven, ten bate van haar
si sagrifichi il fin de' giorni miei. het einde van mijn dagen opofferen.
Ah! eccolo. Ach! Daar is hij.
Tancredi!... Tancredi!...
Tancredi!... Tancredi!...
Il nome mio! Mijn naam!
Tu qui? Perfida! Jij hier? Trouweloze!
E vai En je gaat
di Solamiro al campo? naar het kamp van Solamiro?
Ingiusto! Onrechtvaardige!
Omai, Nu,
Tancredi, esci d'errore: Tancredi, laat je dwaling varen:
la mia figlia è innocente. mijn dochter is onschuldig.
Ah! no: quel foglio Ach! Nee: die brief
troppo avvera la colpa. bewijst de schuld maar al te goed.
A te, ingrato, quel foglio a te fu scritto. Aan jou, ondankbare, aan jou was die brief geschreven.
A me? Né pria 'l dicesti! Aan mij? En dat zei je niet eerder!
Eri proscritto. Je was verbannen.
E tu non ami Solamir? En jij houdt niet van Solamir?
L'aborro. Ik verafschuw hem.
E tu, padre!... En u, vader!...
A lei credi. Geloof haar.
Ma poi... se... Maar dan... als...
Mio Tancredi; Mijn Tancredi;
per questa man che mi salvò, ch'io stringo... bij deze hand die mij redde, die ik vasthoud...
per il primiero amor... guardami... bij onze eerste liefde... kijk me aan...
Oddio!... O God!...
Cedi... Geef toe...
A' tuoi piè... Aan je voeten...
Che fai!... (Dove son io!) Wat doe je!... (Waar ben ik!)
Ah sì... Ach ja...