Giuseppe Verdi
Così nomata sono. Zo word ik genoemd.
E gli esuli fratelli tuoi non punge En voelen je verbannen broeders niet
desio di patria? een verlangen naar hun vaderland?
Possente... ma... Machtige... maar...
Intendo... Ik begrijp het...
A me inchinarsi sdegnano i Grimaldi... De Grimaldi versmaden het zich voor mij te buigen...
Così risponde a tanto orgoglio il Doge... Zo antwoordt de Doge op zoveel trots...
Che veggo!... il lor perdono? Wat zie ik!... hun vergiffenis?
E denno a te della clemenza il dono. En aan jou danken zij de gave van genade.
Dinne, perché in quest'eremo Zeg mij, waarom heb je in deze afzondering
tanta beltà chiudesti? zoveel schoonheid weggesloten?
Del mondo mai le fulgide Heb je nooit, om de schitterende
lusinghe non piangesti? verlokkingen van de wereld, getreurd?
Il tuo rossor me 'l dice... Je blos vertelt het mij...
T'inganni, io son felice... Je vergist je, ik ben gelukkig...
Agli anni tuoi l'amore... Op jouw leeftijd, de liefde...
Ah mi leggesti in core! Ah, je hebt in mijn hart gelezen!
Amo uno spirto angelico Ik bemin een engelachtige geest
che ardente mi riama... die mij vurig terugbemint...
Ma di me acceso, un perfido, Maar, door mij ontvlamd, een verrader,
l'or dei Grimaldi brama... verlangt naar het goud van de Grimaldi...
Paolo! Paolo!
Quel vil nomasti!... E poiché tanta Je noemde die snoodaard!... En omdat zoveel
pietà ti muove dei destini miei, medelijden je beweegt om mijn lot,
vo' svelarti il segreto che mi ammanta... wil ik je het geheim onthullen dat mij omhult...
non sono una Grimaldi!... ik ben geen Grimaldi!...
Oh! ciel... chi sei?... Oh! hemel... wie ben je?...
Orfanella il tetto umile Als klein weesje nam het nederige dak
m'accogliea d'una meschina, van een arme vrouw mij op,
dove presso alla marina waar, dicht bij de zee,
sorge Pisa... Pisa oprijst...
In Pisa tu? Jij, in Pisa?
Grave d'anni quella pia Zwaar van jaren was die vrome vrouw
era solo a me sostegno; was mijn enige steun;
io provai del ciel lo sdegno, ik voelde de toorn van de hemel,
involata ella mi fu. zij werd mij ontnomen.
Colla tremola sua mano Met haar bevende hand
pinta effigie mi porgea, reikte zij mij een geschilderd beeltenis aan,
le sembianze esser dicea zij zei dat het de gelaatstrekken waren
della madre ignota a me. van de moeder die ik niet kende.
Mi baciò, mi benedisse, Zij kuste mij, zij zegende mij,
levò al ciel, pregando, i rai... zij hief haar ogen ten hemel, biddend...
Quante volte la chiamai Hoe vaak riep ik haar
l'eco sol risposta diè. gaf alleen de echo antwoord.
(Se la speme, o ciel clemente, (Als de hoop, o genadige hemel,
ch'or sorride all'alma mia, die nu mijn ziel toelacht,
fosse sogno!... estinto io sia een droom zou zijn!... moge ik vergaan
della larva al disparir!) op het moment dat de waan verdwijnt!)
Come tetro a me dolente Hoe somber, voor mij bedroefde,
s'appressava l'avvenir! naderde de toekomst!
Dinne... alcun là non vedesti?... Zeg mij... zag je daar niemand?...
Uom di mar noi visitava... Een man van de zee bezocht ons...
E Giovanna si nomava En heette zij Giovanna,
lei che i fati a te rapir?... zij die het lot van je wegrukte?...
Sì. Ja.
E l'effigie non somiglia En lijkt de beeltenis niet op
questa? deze?
Uguali son!... Ze zijn gelijk!...
Maria!... Maria!...
Il mio nome!... Mijn naam!...
Sei mia figlia. Je bent mijn dochter.
Io!... Ik!...
M'abbraccia, o figlia mia. Omhels mij, o mijn dochter.
Padre, padre il cor ti chiama! Vader, vader, mijn hart roept jou!
Stringi al sen Maria che t'ama. Druk aan je hart Maria, die van je houdt.
Figlia!... a tal nome palpito Dochter!... bij die naam beef ik
qual se m'aprisse i cieli... alsof de hemelen zich voor mij openden...
Un mondo d'ineffabili Een wereld van onuitsprekelijke
letizie a me riveli; vreugden onthul je aan mij;
qui un paradiso il tenero hier zal een paradijs, jouw tedere
padre ti schiuderà... vader, voor je openen...
Di mia corona il raggio De straling van mijn kroon
aureola tua sarà. zal jouw stralenkrans zijn.
Padre, vedrai la vigile Vader, je zult je waakzame
figlia a te sempre accanto; dochter altijd naast je zien;
nell'ora malinconica in het melancholieke uur
asciugherò il tuo pianto... zal ik je tranen drogen...
Avrem gioie romite Wij zullen stille vreugden hebben
note soltanto al ciel, die alleen de hemel kent,
io la colomba mite ik, de zachtmoedige duif,
sarò del regio ostel. zal zijn van het koninklijk verblijf.