Christoph Willibald Gluck
Giove sente pietà. Ti si concede voelt Jupiter medelijden. Het wordt je toegestaan
Le pigre onde di Lete de trage wateren
Vivo varcar. Del tenebroso abisso van de Lethe over te steken, levend. Van de duistere afgrond
Sei sulla via: se placar puoi col canto ben je al onderweg: als je met je gezang kunt bedaren
Le furie, i mostri e l'empia morte, al giorno de furiën, de monsters en de wrede dood, naar het daglicht
La diletta Euridice je geliefde Eurydice
Farà teco ritorno... zal met jou terugkeren...
Ah come! Ah quando! Ach hoe! Ach wanneer!
E possibil sarà?... spiegati. En kan het waar zijn?... leg het uit.
Avrai Zul je hebben
Valor che basti a questa prova estrema? de moed die deze uiterste beproeving vergt?
Mi prometti Euridice, e vuoi che io tema! Je belooft mij Eurydice, en je wilt dat ik vrees!
Sai però con qual patto Maar weet je met welk beding
L'imprese hai da compir? je de onderneming moet volbrengen?
Parla. Spreek.
Euridice Eurydice
Ti si vieta il mirar, finché non sei mag je niet aankijken, totdat je
Fuor dagli antri di Stige, e il gran divieto uit de holen van de Styx, en het grote verbod
Rivelarle non déi; se no, la perdi, mag je haar niet onthullen; anders verlies je haar,
E di novo, e per sempre; e in abbandono opnieuw, en voor altijd; en overgeleverd
Al tuo fiero desio aan je eigen felle verlangen
Sventurato vivrai. Pensaci; addio. zul je ellendig leven. Denk erover na; vaarwel.