Nikolai Rimsky-Korsakov
Вот одна, другая... третья... daar één, nog één... een derde...
То не ангелы ли божьи Zijn het niet Gods engelen die
Вдруг окошки отворили ineens hun raampjes hebben opengezet
В светлых домиках своих in hun lichte huisjes
И на нас глядят, глядят оттуда? en vandaar naar ons kijken, kijken?
Да, Левко, да, это они. Ja, Levko, ja, het zijn zij.
Они глядят на нашу землю. Zij kijken neer op onze aarde.
О! Если б, как у птички, я имела крылья, O! Had ik maar vleugels, als een vogeltje,
О, как полетела я туда б сейчас! o, hoe zou ik daarheen vliegen, nu meteen!
Ух, как страшно, страшно, только лишь подумать, Oei, hoe angstaanjagend, angstaanjagend, alleen al de gedachte,
Ни один до неба не достанет дуб! geen enkele eik zou ooit tot de hemel reiken!
Говорят, в краю далеком Men zegt dat in een ver land
Где-то дуб растет высокий, ergens een hoge eik groeit,
Что шумит вершиной в небе; wiens kruin ruist in de hemel;
И с неба бог по нем на землю en vanuit de hemel daalt God er langs naar de aarde
Пред светлым праздником снисходит. neer, vlak voor het stralende hoogfeest.
В пруду колышется вода In de vijver deint het water zacht
Так тихо, как ребенок в люльке. zo stil als een kind in zijn wieg.
А старый панский дом чернеет... En het oude herenhuis tekent zich donker af...
Давно, давно, как бы сквозь сон. Lang, lang geleden, als door een droom heen.
Я помню, что-то говорили Ik herinner me, men vertelde
Такое страшное о нем. iets vreselijks daarover.
Расскажи мне, милый мой, Vertel het me, mijn liefste,
Расскажи про панский дом, vertel me over het herenhuis,
Ты, наверно, знаешь, Левко, jij weet het vast wel, Levko,
Расскажи мне, Левко, милый мой! vertel het me, Levko, mijn liefste!