Pietro Mascagni
Sì, mi riposo. Ja, ik rust.
Io l'acqua attingerò. Ik zal het water putten.
Dammene un sorso. Geef me er een slok van.
Vo a prendere un bicchier... Ik ga een glas halen...
Oh! Non importa... Oh! Dat maakt niet uit...
La brocca basterà. De kruik is genoeg.
Come volete... Zoals u wilt...
La ragazza è carina... Wat een lief meisje...
A voi! Prendete! Voor u! Neem aan!
È purissima e fresca... Het is zo zuiver en fris...
Eccone ancora! Hier is er nog meer van!
Per ora no... Fammi riprender fiato... Nu nog niet... Laat me op adem komen...
Ragazza, tu non sai ciò che pensavo? Meisje, weet je wat ik dacht?
In verità... signor... In waarheid... meneer...
Presso la fonte, Bij de bron,
porgendomi da ber, tu mi sembravi leek je mij, terwijl je me te drinken gaf,
Rebecca e mi credetti Eleazaro. Rebecca, en ik waande mezelf Eliëzer.
Vi ridete di me? Lacht u mij uit?
Non rido, no. Ik lach niet, nee.
Ma che volete dir? Maar wat bedoelt u?
Non sai la Bibbia? Kent u de Bijbel niet?
Sì, la leggo ogni sera al padre mio. Ja, ik lees hem elke avond voor aan mijn vader.
Ridimmi un po' la storia di Rebecca! Vertel me nog eens het verhaal van Rebecca!
Signor mio, non potrò... Mijn heer, ik kan het niet...
Che ti vergogni? Schaam je je?
Ho soggezione... Ik ben verlegen...
Via fatti coraggio! Kom, vat moed!
Faceasi vecchio Abramo, ed il signore Abraham werd oud, en de Heer
lo aveva benedetto. Ei disse un giorno had hem gezegend. Op een dag zei hij
al suo vecchio servo: «Parti, va' tegen zijn oude knecht: 'Vertrek, ga
nella natal mia terra ed una sposa naar mijn geboorteland, en kies een bruid
scegli ad Isacco mio.» voor mijn Isaäk.'
«Che tra le figlie 'Want onder de dochters
di Canahan, donna per lui non v'ha.» van Kanaän is er geen vrouw voor hem.'
Ed in Mesopotamia il vecchio servo En naar Mesopotamië ging de oude knecht,
fedele, se ne andò; ma, giunto ai pozzi trouw, vertrokken; maar, aangekomen bij de putten
nei pressi di Nachor... bij Nahor...
Proprio così. Precies zo.
«Signore -ei disse- fa' che la donzella 'Heer' -zei hij- 'laat het meisje
a cui prima dirò: "Porgimi l'anfora" tegen wie ik eerst zeg: 'Geef me de kruik,'
e che dirammi "Bevi" sia la sposa en die mij zal antwoorden 'Drink,' de bruid zijn
d'Isacco.» van Isaäk.'
Brava! Goed zo!
E tempo non passò En er ging geen tijd voorbij
che comparve Rebecca... of Rebecca verscheen...
Amata figlia, Geliefde dochter,
di Bathuel, figlio a Nachor, bellissima! van Betuël, zoon van Nahor, de mooiste!
E il vecchio servo disse: «Oh! Fa' ch'io beva En de oude knecht zei: 'Oh! Laat me drinken
un sorso di quell'acqua, per favore!» een slok van dat water, alstublieft!'
Ed essa a lui: «Ne bevi, o mio signore.» En zij tot hem: 'Drink ervan, o mijn heer.'
e l'anfora piegò verso quel vecchio. en kantelde de kruik naar de oude man.
E sposa fu Rebecca... Ed ora, o Suzel, En zo werd Rebecca de bruid... En nu, o Suzel,
se a te dicessi, che porgesti l'acqua: als ik jou, die het water aanreikte, zei:
«sono un messo del cielo; il mio signore 'Ik ben een boodschapper uit de hemel; mijn heer,
che ha dovizia di case e campi e armenti, die overvloed heeft aan huizen en velden en kudden,
non attende che te», che mi diresti? wil alleen jou' -- wat zou je me zeggen?
Che dir potrei?... Non so... Giammai pensiero... Wat zou ik kunnen zeggen?... Ik weet het niet... Nooit een gedachte...
Giammai, davver?... E se come Eleazaro, Nooit, echt waar?... En als, zoals Eliëzer,
ti dicessi: «Chi viene a noi dai campi?» ik tegen jou zei: 'Wie komt daar naar ons vanaf de velden?'
Nasconderesti il viso? Zou je je gezicht verbergen?
O Beppe, qua. O Beppe, hierheen.
Ahimè! Mio dio! Ach! Mijn God!
La sposa sua sarà! Zij zal zijn bruid zijn!