Gaetano Donizetti
Che mai sarà di me? Qual tetro aspetto Wat zal er van mij worden? Wat een somber gezicht
prende la sorte mia! neemt mijn lot aan!
D'un crudo genitor la tirannia, De tirannie van een wrede vader
mi opprime, m'incatena; verdrukt mij, kluistert mij;
né sola è la mia pena. en mijn leed is niet het mijne alleen.
Altri meco divide il mio dolore; Een ander deelt mijn smart met mij;
parlar m'è forza... ma mi manca il core. Ik moet wel spreken... maar de moed ontbreekt mij.
Né i miei spietati affanni En mijn meedogenloze kwellingen
narrar, spiegar potrò! zal ik kunnen vertellen of verklaren!
Che strano cimento! Che strazio, che pena! Wat een vreemde beproeving! Wat een kwelling, wat een pijn!
Mostrar nel tormento la fronte serena! In de kwelling een sereen gelaat te tonen!
Sull'occhio, sul viso di pianto bagnato Op oog en gelaat, nat van tranen
costringere il riso, mentire piacer? een lach af te dwingen, plezier te veinzen?